نهر الفصاحة

● نهر الفصاحة = منافع حسینیه / بلاغت / فارسی nahr-ol fasāha = manāfe‘-e hoseynīye محمد حسن قتیل بن درگاهی کایته‌ای، -1240؟ قمری mohammad hasan qatīl ebn-e dargāhī kāyte’ī(- 1825) اهداء به: میر محمد حسین تاریخ تألیف: 1214ق کتابی است در دستور زبان و عروض و قافیه زبان فارسی مشتمل بر ده «موج»: 1. در تعلیم بعضی چیزها که ترک آن واجب باشد؛ 2.بیان استعمال افعال؛ 3. بیان واجبات و مستحسنات؛ 4. زواید واجب؛ 5. مرکبات؛ 6.مقدرات و محذوفات؛ 7. علم بیان؛ 8. ذکر زبان فارسی؛ 9. فرق اشعار؛ 10. تعلیم طریق تحریر نثر. آغاز: ترانه سنجی عندلیب قلم در بهارستان صفحه بر سر شاخ سطر به تمنای گل همیشه بهار حمد محمودیست که هر نوک گیاه نغمه شکر انعامش انجام: معنی را با جواهر زواهر و پریزادان هر چه مرداف آنها باشد مشبه نمایند چاپ: هند، لکنو، 1289ق و 1900م؛ هند، کلکته، 1238ق؛ هند، کانبور، 1885 میلادی [الذریعه 428/24؛ نسخه‌های منزوی 3650/5]