الاعتقادات

● الاعتقادات = مختصر فی علم الکلام / کلام و اعتقادات / عربی al-i‘tiqādāt = muxtaṣar fī ‘ilm-il-kalām محقق حلی، جعفر بن حسن، 602-676 قمری mohaqqeq-e hellī, ja‘far ebn-e hasan (1206-1278) رساله‌ای مختصر و استدلالی در بیان اعتقادات امامیه که برای بیان معتقدات شیعه نگاشته شده و پس از بیان عقیده به تعلیل آن پرداخته است و در مجموع 23 عقیده را با ذکر دلیل دربردارد. مؤلف ظاهراً نام خاصی به آن نداده است لذا در فهارس و منابع نام‌های پراکنده‌ای به آن داده شده است. در ابتدای برخی نسخه‌ها عبارت «اربعة فصول» دیده می‌شود ولی آنچه در رساله دیده می‌شود 3 «فصل» است با عناوین: 1. معرفة الله و ما يجوز ان يوصف و ما لايجوز؛ 2. فی انه حکیم لايفعل قبيحا و لايخل بواجب؛ 3. النبوة، که پس از بحث نبوت ضمن عنوان دو «فائده» به امامت نیز پرداخته است ولی فاقد بحث معاد می‌باشد. به جز عناوین فصل، شامل عناوین «فائدة» و «عقيدة» نیز می‌باشد. در الذریعه (186/2) از اصول الدین حلی یاد شده و گویا نسخه آن را ندیده است. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... يجب على كل عاقل نشاء بين العقلاء و سمع اختلافهم فی اثبات الصانع و نفیه و اثبات الثواب و العقاب ان يصرف فكرته الى معرفة ذلك بحيث يأمن زوال الضرر المجوز ... فهذه اربعة فصول: الفصل الاول فى معرفة الله و ما يجوز ام يوصف به و ما لايجوز، و الطريق الموصل الى ذلك انجام: فائدة: و قد ثبت عن الائمة عليهم السلام بالنقل انه يجب ان يعرفوا باجمعهم و ان من جحد أحدهم كمن جحد سائرهم فليعمل على ذلك انشاء الله تعالى. چاپ: به کوشش محمد رضا انصاری قمی، در میراث اسلامی ایران، دفتر ششم، با عنوان «رسالة فی العقيدة» [الذريعة 88/11، 106/18 ش 899 با عنوان «رسالة فی الکلام»، 356/20 و 364، 91/22؛ ریحانة الأدب 327/3؛ معجم التراث الکلامی 231/5-232؛ کشف الحجب 521، الذریعه 21/21؛ معجم المؤلفين 137/3؛ اعیان الشيعة 92/4؛ دنا 14/2 (7 نسخه)]