نوروزنامه

● نوروزنامه = نوروزیه / آداب و سنن / فارسی nowrūz-nāme = norūzīye حسینی خاتون آبادی، محمد باقر بن اسماعیل، 1070 - 1127 قمری hoseynī xātūn-ābādī, mohammad bāqer ebn-e esmā'īl (1660 - 1715) اهدا به: شاه سلطان حسین صفوی (1105-1135ق) تاریخ تألیف: 1113ق در تعیین اول سال شرعی و فضیلت و تعیین روز نوروز و اعمال و عباداتی که در روز انجام می‌شود، با استفاده از احادیث اهل بیت علیهم السلام، در چهار «فصل»: 1. در بیان اول سال به حسب شرع؛ 2. در اینکه روز نوروز کدام روز است؛ 3. در فضیلت روز نوروز؛ 4. در اعمال روز نوروز. وی در میان اقوال خاص مربوط به تعیین نوروز به همه آراء ارائه شده اعتراض دارد اما در نهایت ترجیح می‌دهد که مقصود از آنچه در روایات به عنوان روز نوروز آمده همان آغاز روز فروردین است. آغاز: صباح نوروز فیروز سعید و عید جهان افروز جدید مؤمنان خلص را زمانی است که لباس فاخر والای حمد و ثنای منعم قدیم یکتا و خلعت گرانبهای شکر و سپاس بی منتهای خداوند واجب التعظیم بی همتا را بر قامت نارسای زبان ... و بعد چون فرمان شاهنشاه زمان ... شاه سلطان حسین که یک روز عمرش به صد سال باد ... انجام: و احتمال بدعت در آنها می‌رود لهذا ایراد ننمود و الحمدلله تعالى في البدو و الختام. چاپ: در میراث اسلامی ایران، دفتر ششم، به کوشش و مقدمه رسول جعفریان، 1376ش چاپ شده [الذریعه: 383/24؛ فهرستواره منزوی 3101/4؛ نسخه‌های منزوی 365/1]