نور علی نور

● نور علی نور / کلام و اعتقادات / عربی nūr-un ‘alā nūr کشمیری، عابد بن داوود، ق12قمری kešmīrī, ‘ābed ebn-e dāvūd (- 18c) رساله‌ای است دراصول دین واثبات آن با مذاق شیعی واستدلالی، شامل هفت «فصل» و «خاتمه»: فصل 1. دراثبات واجب الوجود؛ 2. اثبات صفات ثبوتیه؛ 3. اثبات صفات سلبیه؛ 4. عدل؛ 5. نبوت؛ 6. امامت 7. معاد؛ خاتمه دربیان سایر اجزاء ایمان. مؤلف از شاگردان شیخ حرعاملی بوده واز شیخ عبدالله بن صالح بحرانی اجازه داشته است. آغاز: بسمله الحمدلله الواحد الاحد الصمد الذى لم يلد ولم يولد ولم يكن له كفواً احد لامن شىء كان ولامن شىء خلق ... اما بعد فيقول الاقل المفتقر الى ربه ... المدعو بعابد ابن داود انی قدرایت اعتقاد جل علمائنا بل كلهم لايعذر الناس جهل شىء من الاصول الخمسة المسميات باصول الدين ... يليق ان يسمى بنور على نور [طبقات اعلام الشیعه، قرن 12ص 406؛ در الذریعة 397/21 مقالة فی الامامة از وی معرفی شده است]