نکوهش مشروطیت

● نکوهش مشروطیت / تاریخ ایران / فارسی nekūheš-e mašrūtīyat نویسنده از مدافعان نظام کهن سلطنتی است که در جایی از آن به عنوان خلافت سلطنت اسلامی یاد می‌کند و دلیل دفاع خود را در این می‌داند که تنها در پناه آن نظام آیین دینی مردم به سلامت مانده و استقلال آنان تضمین می‌شود. او طی دوازده «فصل» مطالب خویش را سامان داده: فصل 1. در لزوم سلطان عادل؛ 2. ضرورت تحکیم پایه‌های سلطنت؛ 3. حمله به علمای موافق مشروطه؛ 4. آیات شورا و نقض دلائل مشروطه‌خواهان؛ 5. تقدیر الهی و فزون‌خواهی‌ها و کفایت فقه برای زندگی مادی؛ 6. منافات کمال دین و قانون اساسی؛ 7. مخالفت با مدارس جدید؛ 8 انتقاد از برخورد علماء با اوضاع که چرا جلوی مدارس علوم جدیده را نمی‌گیرند؛ 9. تفکیک شاه از تشکیلات حکومتی؛ 10. انتقاد از سخن مردم که شاه حق آنان را خورده؛ 11. انقاد از علماء که پرداخت خراج از سوی رعیت به شاه را حرام دانسته‌اند؛ 12. فریب شعارهای ظاهری را نباید خورد. آغاز: ستایش و سپاس فزون از حد قیاس ملک الملک قادر قاهری را در خور و سزاست که هستی این هفت طارم بلند اختر پرتوی از عکس فروغ جمالش و اساس هر ملک و پادشاهی شمه ای از اشعه مظاهر جلالش ... انجام: بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد / زلف معشوقه بدست دگران خواهد بود چاپ: در میراث اسلامی ایران، دفتر اول، به کوشش رسول جعفریان، ص 176- 223 به چاپ رسیده [فهرستواره منزوی 675/6]