نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص

● نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص / عرفان و تصوف / فارسی naqd-on nosūs fī š.-e naqš-ol fosūs جامی، عبدالرحمن بن احمد، 817 - 898 قمری jāmī, ‘abd-or-rahmān ebn-e ahmad (1415 - 1493) وابسته به: مفتاح النصوص = نقش الفصوص؛ ابن عربی، محمد بن علی (560-638ق) تاریخ تألیف: 863ق ابن عربی، در نتیجه خوابی که دید، پرنفوذترین اثر خود را به سال 627ق پدید آورد به نام «فصوص الحکم و خصوص الکلم» که در آن مباحث اصلی تصوف را به صورت علمی درآورده است و از نفیس‌ترین کتب عرفانی درسی به شمار می‌رود. ابن عربی این کتاب را گزین نموده است و رساله‌ای از آن بیرون آورده به نام «نقش الفصوص». این کتاب را عبدالرحمان جامی شرح نموده و به نام «نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص»نامیده است.این گزارش بنابه گفته جامی به جهت تصحیح عبارات و توضیح اشارات «نقش الفصوص» بی‌شائبه تکلف و عارضه تصرف به تحریر درآمده است. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی جعل صفایح قلوب ذوی الهمم ... نظم: هر چه درچشم جهان بینت نکوست×× عکس حسن و پرتو احسان اوست ... اما بعد این کلمه ای چند است از نصوص ارباب خصوص که درشرح معانی انجام: از بزم صفا به شادکامی ×× یک جام حواله کن به جامی / زان جام مدام مست و واله ×× دارش بمحمد و آله چاپ: با تحقیق ویلیام چیتیک (تهران، موسسه حکمت و فلسفه: 1381 (چاپ دوم)) [کشف الظنون 1975/2 و 534/1؛ الذریعة 280/14و 235/16؛ نسخه‌های منزوی 1465/2؛ فهرست آثار جامی در اوزبکستان ص 52و62؛ تاشکند 783/8؛ عثمان یحیی 255/1؛ فهرستواره منزوی 696/7] شروح و حواشی: 1- حاشیة نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص؛ جامی، عبدالرحمن بن احمد (817-898ق)