نفحات السالکین

● نفحات السالکین / عرفان و تصوف / فارسی nafahāt-os sālekīn خواجگی کاسانی، احمد بن جلال الدین، - 949 قمری xājegī kāsānī, ahmad ebn-e jalāl-od-dīn (- 1543) در شرح و تأویل حدیث «فی ایام دهرکم نفحات فلا تعرضوها» و این‌که نفحه‌های فیوض الهی بر دو قسمند: خاص و عام. فیوض خاص که ویژه پیامبران و اولیاء الله و دانشمندان است، دوم عامه مردمان. به نثر آمیخته به نظم با عناوین «ای طالب صادق». و اشعار به تناسب از شاعران عارف نقل شده و از خواجه علاء الدین عطار نام برده است. آغاز: الحمدلله الذى طهر نفوس السالكين بتجليات نفحات اسمائه وصفاته ... اما بعد فقال النبى صلى الله عليه وآله: «ان لربكم فى ايام دهركم نفحات الا فتعرضوا لها» بدان ای طالب صادق ... انجام: وعاشق را میرساند به وصل محبوب حقیقی. سرمایه سعادت ما در دیار بود ورنه به سعی ما گره از کار کی گشود چون قلم اندر نوشتن می‌شتافت چون به عشق آمد قلم برخود شکافت بس کنم خود زیرکان را این بس است بانک دو کردم اگر در ده کس است [فهرستواره منزوی 1038/8]