نظم اللآلی

● نظم اللآلی = العلوی = تصریف علوی = ارجوزة فی الصرف / صرف / عربی naẓm-ul la'ālī = 'alawī = taṣrīf-i 'alawī = urjūza-un fi-ṣṣarf نیریزی، قطب الدین محمد، 1100 - 1173 قمری neyrīzī, qotb-od-dīn mohammad (1689 - 1760) منظومه مفصلی است در صرف که ناظم به نام فرزندش علی سرود و به همین جهت نامش را تصریف علوی گذارده است. ناظم در آغاز قطعه‌ای در 32 بیت در فهرست مطالب منظومه آورده است، اما نتوانسته آن را تمام کند، سپس فرزندش سید علی آن را تمام کرده و مبحث معتل العین و معتل اللام و معتل الفاء و اللام و مهموز را به آن افزوده است.مشتمل بر «مقدمه»، دو «مقاله» و «خاتمه». آغاز: آغاز فهرست: ضابطة فی فهرس التصریف×× بنهج ما نظمت فی تألیف / اتلو علیکم اولا مقدمة×× ثم مقالتین ثم الخاتمة؛ آغاز منظومه: الحمدلله الحمید فی الازل ×× صرف فی القرآن من کل مثل / من علی الاکارم الهداة×× بقوله نصرف الآیات انجام: يعرفها من حصل الدراية×× و ان فى مسطورنا كفاية چاپ: گنجينه بهارستان، الادب العربى1، مسلسل 4، تهران، كتابخانه مجلس شوراى اسلامى، 1381ش، با تصحيح محمد باهر؛ ايران، سنگى، بى ناشر، 1316ق، وزيرى [الذريعة 227/24 ش 1169؛ الادب العربى 245/1-351]