نصيحة الملوك

● نصيحة الملوك = نصايح الملوک = نصیحت نامه / اخلاق / فارسی pand-nāme = nasīhat-ol molūk = nasāyeh-ol molūk = karīmā = nasīhat-nāme سعدی، مصلح بن عبدالله، - 691 ؟ قمری sa‘dī, mosleh ebn-e ‘abd-ol-lāh (- 1293) از رساله‌های منثور آمیخته به نظم اوست که عنوان‌بندی خاصی ندارد و در آن به نصیحت و توصیه پادشاهان پرداخته است. جز پندنامه منظوم اوست که به کریما نیز خوانده شده و بعضاً هردو یکی پنداشته شده است. با سر بندهای «نصیحت»، «تربیت»، «پند»، «حکایت»، «فائده»، در پند و اندرز پادشاهان «پادشاهانی که مشفق درویشانند، نگهبان ملک و دولت خویشند ... دزدان دو گروهند». آغاز: بسمله. الحمد لله الكافى حسب الخلايق وحده و الحمد لله على نعمه و استزيد من كرمه و اشهد ان لا اله الا هو الموصوف بقدمه و اشهد ان محمدا عبده و رسوله الطاوى السموات بقدمه و اشهد ان عليا وليه و وصى رسوله و حبيبه بعد از حمد و ثنای خداوند عالم و نعت بهترین فرزند آدم در نصیحت ارباب ملک و مملکت شروع کنیم بحکم آنکه یکی از دوستان عزیز جروی درین باب تمنا کرد بفهم نزدیک و از تکلف دور در جوابش نوشتم که شرایف ساعات فرزند عزیز ادام الله بقائه بوظایف طاعات خداوند جل شانه آراسته باد بعدها معلوم کند که ملک جهان را نصیحت رب العالمین پسندیده است ... پادشاهان که مشفق درویشند نگهبان دولت و ملک خویشند بحکم آنکه عدل و رافت خداوند مملکت موجب امن و استقامت رعیت است ... انجام: نصیحت سعدی بگوش دل بشنود و بصدق کار بند که بتوفیق خدای تعالی موجب سلامت باشد و دنیا و آخرت بمراد و الله رووف بالعباد چاپ: بارها به چاپ سنگی رسیده؛ مشار فارسی، ج4، صص 4062-4063؛ هند، سنگی، بدون تاریخ، وزیری، 12ص؛ تهران، سنگی، 1322ق، رحلی، 6ص (کلیات سعدی: صص 17-22)؛ ایران، 1856 میلادی؛ اتریش، وین، 1856 میلادی. [مشترک پاکستان 296/7؛ نسخه‌های منزوی 3275/4؛ الذريعة 183/24؛ فهرستواره منزوی 352/6 با عنوان «پندنامه» و ناشناس ولی به همین سرآغاز و 666/6 با عنوان «نصیحت الملوک» از سعدی؛ دنا ج 2، ص643]