نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

نصاب فرانسه به فارسی

nesāb-e farānse be-fārsī
1 نسخه ثبت‌شده قرن 14 هـ.ق
دارای نسخه اصل (دستخط مؤلف)
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/67895
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #67895
پدیدآور / مؤلف: میرزا عبدالحسین
تاریخ و سده تألیف: 1303 هـ.ق
مأخذ فهرست‌نویسی: فنخا، ج 33، ص 427
زبان و قالب: فرانسوی به فارسی (translation)
رده‌های موضوعی: لغت

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

میرزا عبدالحسین که از شاگردان دوره‌های اولیه دارالفنون ایران بوده نصاب الصبیان ابونصر فراهی را تقلید و به جای لغات عربی آن لغات فرانسه را گذارده و به ترجمه آنها پرداخته و این نصاب را چون نصاب ابونصر فراهی بر قطعه‌هایی در بحرهای مختلف به نظم آورده و بر لغات نصاب ابونصر واژه‌هایی افزوده و زیر تمام صفحات نسخه اصل لغات فرانسه را با حروف لاتینی با ترجمه فارسی آنها تشکیل نموده و پیش از شروع به کتاب لغاتی که معادل فرانسوی آنها در ابیات قطعات ذکر گردیده، مرتب به حروف تهجی نگارش یافته و شماره این واژه‌ها 3400 می‌باشد و پس از این بخش، قواعد لازمه‌ای را تذکر داده و در آغاز و انجام کتاب متذکر شده که در ربیع الثانی 1303ق به نظم این نصاب پرداخته است.از شرحی که مؤلف در آخر این نسخه به خط خود مرقوم داشته معلوم می‌شود که مؤلفات دیگری داشته است.

متن فنخا

● نصاب فرانسه به فارسی / لغت / فرانسوی به فارسی nesāb-e farānse be-fārsī میرزا عبدالحسین، ق14 قمری mīrzā 'abd-ol-hoseyn (- 20c) تاریخ تألیف: ربیع الثانی 1303ق میرزا عبدالحسین که از شاگردان دوره‌های اولیه دارالفنون ایران بوده نصاب الصبیان ابونصر فراهی را تقلید و به جای لغات عربی آن لغات فرانسه را گذارده و به ترجمه آنها پرداخته و این نصاب را چون نصاب ابونصر فراهی بر قطعه‌هایی در بحرهای مختلف به نظم آورده و بر لغات نصاب ابونصر واژه‌هایی افزوده و زیر تمام صفحات نسخه اصل لغات فرانسه را با حروف لاتینی با ترجمه فارسی آنها تشکیل نموده و پیش از شروع به کتاب لغاتی که معادل فرانسوی آنها در ابیات قطعات ذکر گردیده، مرتب به حروف تهجی نگارش یافته و شماره این واژه‌ها 3400 می‌باشد و پس از این بخش، قواعد لازمه‌ای را تذکر داده و در آغاز و انجام کتاب متذکر شده که در ربیع الثانی 1303ق به نظم این نصاب پرداخته است.از شرحی که مؤلف در آخر این نسخه به خط خود مرقوم داشته معلوم می‌شود که مؤلفات دیگری داشته است.

نسخه‌های خطی این اثر

1 نسخه