شناسنامه کتاب‌شناختی اثر
نسب نامه سید حسین حسینی طباطبائی حکیم
nasab nāme-ye sayyed hoseyn hoseynī tabātabā'ī hakīm
1
نسخه ثبت‌شده
قرن 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخه‌ها
↓
پیوند کوتاه:
/w/67714
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #67714
پدیدآور / مؤلف:
ناشناخته
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرست‌نویسی:
فنخا، ج 33، ص 366
زبان و قالب:
عربی
رده‌های موضوعی:
انساب
معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)
این نسب نامه را سید حسین حائری در زندگی دایی خود امیر سید علی صغیر (که در متن نسب‌نامه او را با عنوان رئیس الفقهاء و المجتهدین یاد می‌کند) از روی نسب نامه خانوادگی نویسانیده است. نسب این خانواده از زید بن علی بن الحسین (نیای آنان) شروع و به محمد مهدی بن سید جعفر بن سید حسین بن سید عبدالله نبیره سید حسین حسینی طباطبائی نویساننده این نسب نامه ختم می‌شود. در این نسب‌نامه تاریخی که مربوط به خاندان حکیم عراق است در مورد پاره‌ای از اشخاص توضیحات تاریخی دارد و به ذکر سفرهای برخی از آنان به شهرهای ایران و عراق می‌پردازد. از آن جمله درباره سید منصور پدر میر سید علی کبیر آمده: «ثم السيد منصور قصد الغرى و مارآى بهامن يتلمذ عنده و توجه الى ايران و ساح بهامدة زمان الى دورة الاستاد العظيم الشان اقا باقر بن محمد اكمل البهبهاني ... فقصده و تلمذ عنده و تزوج باخته». درباره شمس الدین محمد ملقب به باز آمده: «كان كثير الضيف ... يصيح عند اطعامه باز بیاور و باز بیاور ... و سبعةو ثلثون و لدا و كلهم اعز رجالاهل زمانه ...». كاتب نسخه محمد مهدی بن سید جعفر بن سید حسین این نسب نامه را از سید حسین تا خویشتن ادامه داده و تکمیل کرده است و در حاشیه صفحه 2 قسمت‌هایی را که از نوشته اصلی ساقط بوده به نقل از عمدة الطالب آورده و در کنار صفحه آخر نیز توضیحی درباره مادر خویش مریم بیگم دختر اتونی بیگم که از احفاد آغا بیگم دختر شاه سلطان حسین صفوی است افزوده است.
متن فنخا (فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا))
● نسب نامه سید حسین حسینی طباطبائی حکیم / انساب / عربی
nasab nāme-ye sayyed hoseyn hoseynī tabātabā'ī hakīm
این نسب نامه را سید حسین حائری در زندگی دایی خود امیر سید علی صغیر (که در متن نسب‌نامه او را با عنوان رئیس الفقهاء و المجتهدین یاد می‌کند) از روی نسب نامه خانوادگی نویسانیده است. نسب این خانواده از زید بن علی بن الحسین (نیای آنان) شروع و به محمد مهدی بن سید جعفر بن سید حسین بن سید عبدالله نبیره سید حسین حسینی طباطبائی نویساننده این نسب نامه ختم می‌شود. در این نسب‌نامه تاریخی که مربوط به خاندان حکیم عراق است در مورد پاره‌ای از اشخاص توضیحات تاریخی دارد و به ذکر سفرهای برخی از آنان به شهرهای ایران و عراق می‌پردازد. از آن جمله درباره سید منصور پدر میر سید علی کبیر آمده: «ثم السيد منصور قصد الغرى و مارآى بهامن يتلمذ عنده و توجه الى ايران و ساح بهامدة زمان الى دورة الاستاد العظيم الشان اقا باقر بن محمد اكمل البهبهاني ... فقصده و تلمذ عنده و تزوج باخته». درباره شمس الدین محمد ملقب به باز آمده: «كان كثير الضيف ... يصيح عند اطعامه باز بیاور و باز بیاور ... و سبعةو ثلثون و لدا و كلهم اعز رجالاهل زمانه ...». كاتب نسخه محمد مهدی بن سید جعفر بن سید حسین این نسب نامه را از سید حسین تا خویشتن ادامه داده و تکمیل کرده است و در حاشیه صفحه 2 قسمت‌هایی را که از نوشته اصلی ساقط بوده به نقل از عمدة الطالب آورده و در کنار صفحه آخر نیز توضیحی درباره مادر خویش مریم بیگم دختر اتونی بیگم که از احفاد آغا بیگم دختر شاه سلطان حسین صفوی است افزوده است.
نسخه‌های خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مجلس
تهران
|
407/1-طباطبائی | محمد مهدی بن سید جعفر بن سید حسین | محرم1315ق | - | 3 | شناسنامه ← |