نژاد نامه

● نژاد نامه / تاریخ ایران / فارسی nežād nāme هدایت، رضا قلی بن محمد هادی، 1215-1288 قمری hedāyat, rezā qolī ebn-e mohammad hādī (1801 - 1871) تاریخ تألیف: 1276ق در آغاز از پنج طبقه پادشاهان باستان ایران نام برده و سپس در هجده «طبقه» پادشاهان و فرمانروایان ایرانی پس از اسلام را یاد نموده است. در پایان هم سال شمار حوادث تاریخی پس از اسلام آمده است: «در پایان نژاد نامه لختی از شماره‌های سال تاری [تازی] و کارهای سودمند یک هزار ودویسـت و هفتـاد و اند سال گذشته آنان که به کاری آید و هنرمندان بپسندند هم نگارش خواهد یافت». مقدمه: در ذکر پنج طبقه از پادشاهان ایرانی علی الاجمال و بیان نامه شاهان باستان؛ طبقه 1. آل صفار؛ 2. آل سامان؛ 3. آل باوند؛ 4. آل بویه؛ 5. آل کاکویه؛ 6. آل زیار؛ 7. فرقه دویم آل باوند؛ 8 ملوک نیمروز؛ 9. فرقه سیم آل باوند؛ 10. آل فضلويه؛ 11. طبقه بادوستان بن کیل؛ 12. ملوک بهمنی گجرات؛ 13. ملوک شیروان؛ 14. ملوک نور؛ 15. ملوک کجور؛ 16. حکام لارستان؛ 17. حکام هرموز؛ 18. حکامسند و مولتان. وی درباره علت نگارش این بخش نوشته: «چون در بخش طبقات ترتیب زمانی رعایت شده بعضی امهات وقایع [که] به کار مردمان آگاه و محققان بیاید را اجمالاً در این بخش آورده است». (حکیم) آغاز: نژاد نامه پادشاهان ایرانی نژاد. بسمله. پاک شاهنشاهی را ستایش که در کیهان کیاییش همتایی و انبازنی. و راد خدیویرا نیاز و نیایش که در گیتی خداییش انجام و آغاز نه ... چنین گوید نگارنده این نامه و گزارنده این نامه که مرا دوستی ... بر آن داشت تا چیزی تازه بباید بنگارم که چون روزگار پادشاهان ایران سپری شد آیا از تخمه و نژاد آن گروه کسی بپادشاهی و افسر دارائی رسید ... این نامه را نژاد نامه نام نهادم [ذیل ریو ش 42؛ استوری 239/1؛ بریگل 705؛ نسخه‌های منزوی 4395؛ فهرستواره منزوی 1093]