نزهة النواظر و تنبيه الخواطر

● نزهة النواظر و تنبيه الخواطر = تنبيه الخاطر و نزهة الناظر = مجموعه ورام / مواعظ، حدیث / عربی nuzhat-un nawāẓir wa tanbīh-ul xawāṭir = tanbīh-ul xāṭir wa nuzhat-un nāẓir = majmū‘e-ye warrām ورام، مسعود بن عیسی، - 605؟ قمری varrām,mas‘ūd ebn-e ‘īsā(- 1209) در دو جلد و مشتمل است بر اخبار فریقین در پند و اندرزها، آداب، سنن، اوامر و نواهی که سند احادیث آن حذف و در ابواب مختلف (1. باب الروايح، 2. الرسوم فی المعاشرة مع الناس، 3. الكنی و الاسماء و الالقاب، 4. السفر و السیر، 5. الشوق و الحنین الی الاوطان، ... 10. الطمع، ... 15. الصمت و حفظ اللسان ...، 20. الغضب) مرتب شده است. مؤلف در وصف آن گفته است: چون منحصر بر مواعظ و حکم است غث از ثمین در آن شناخته نمی‌شود و از سوی دیگر بسیاری از اخبار عامه با آن آمیخته است. صاحب الذریعه می‌گوید: شیخ ورام در آمیختن احادیث شیعی با اخبار سنی تعمد داشته تا عامه به خواندن آن رغبت کنند و هدایت شوند. آغاز: بسمله، الحمدلله الاول بلا ابتداء و الاخر بلا انتهاء و الظاهر الغايب عن نوافذ الابصار و الباطن المدرك بوجود الاثار آغاز ج 2: حدثنا محمد ابن الحسن القصبانی عن ابراهیم ... قال لما كثر الاختلاف بین اصحاب رسول الله (ص) و قتل عثمان تخوفت علی نفسی عزمت علی اعتزال الناس انجام: انجام ج 1: فقال له والله ان التوراة و الانجيل و الزبور و الفرقان و سایر الكتب يرجع الى هذه الثمان مسائل انجام ج 2: فانی لم ار شيئاً اشد طلبا ولا اسرع دركا من حسنة محدثة لذنب قديم ولم ار تقوی الله طول عبادة ولكن التقوی مجانبة الشبه تم الكتاب والحمدلله چاپ: مشار عربی، ص218؛ طهران، سنگی، 1302-1303، وزیری، 617+1صص؛ نجف، مطبعة الحيدرية، ج 1-2، 1964م؛ به سال 1368 شمسی توسط مكتبة الفقیه قم و ترجمه آن توسط محمد رضا عطایی در بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس به سال 1369 چاپ شده. [الذريعة 109/20 و 130/24 و 131 و 162/5 و 317؛ مشار عربی 952؛ امل الامل چاپ نجف 338: 2؛ ايضاح المكنون: 324؛ دنا 662/10-665 (89 نسخه)] شرح و حواشی: 1- نزهة النواظر و تنبيه الخواطر (ترجمه) = ترجمه مجموعه ورام 2- لطائف المواعظ = نزهة النواظر و تنبيه الخواطر (منتخب)