نخب المناقب لآل ابی طالب

● نخب المناقب لآل ابی طالب / تاریخ معصومین / عربی nuxab-ul manāqib li-āl-i abi ṭālib حسین بن جبیر، قرن 7 قمری hoseyn ebn-e jobayr(- 13c) وابسته به: مناقب آل ابی طالب؛ ابن شهرآشوب، محمد بن علی (488-588ق) به دستور: ابوالحسن علی بن محمد بن ابی الفضل علوی حسینی شیخ حسین بن جبیر شاگرد نجیب الدین ابی الحسین علی بن فرج شاگرد ابن شهر آشوب مناقب استاد را در دو جلد گزین نموده و بدین نام نامید (کنتوری ص 577). او از ابن شهر آشوب با یک واسطه روایت می‌کند و کتاب دیگری دارد به نام «نهج الایمان» که در دیباچه نخب از آن یاد نمود و از روی هزار کتاب آنرا نوشته است.نوری در مستدرک می‌نویسد که به گفته یکی از دانشمندان مناقب ابن شهر آشوب را که کشیدند به نه رطل سنگینی آن رسید و از گفته ابن جبر هم برمی‌آید که باید کتاب بسیار کلانی باشد. پس نسخه‌هایی از مناقب که در روزگار مجلسی و پس از آن در دست دانشمندان بوده و می‌باشد باید گزیده همین ابن جبیر یا دیگری باشد چه این یکی که امروز هست بیش از چهل هزار بیت نیست. بیاضی در آغاز صراط مستقیم از این گزیده ابن جبیر یاد نموده است.گزیننده در آغاز می‌گوید که ابن شهر آشوب مناقب را از کتب بسیاری از سنی و شیعی گرد آورد و شیخ فقیه نجیب الدین ابوالحسین بن علی بن فرج آنرا بر او خواند و از او اجازه گرفت که همه نگارش‌ها و روایات او را نقل کند و او این اجازه را به طور کامل برای این شاگرد نوشت و گزیننده هم آنرا بر ابوالحسین خواند و او هم برای وی اجازه نوشت. گزیننده چون دید که این کتاب دراز است آنرا گزین کرد و مناقب دارای حجیت را آورد و حدیث‌های همانند را یکجا گرد آورد و چیزهایی هم افزود. این گزین برای سید اجل تاج الدین شمس الشرف ابوالحسن علی بن محمد بن ابی الفضل علوی حسینی انجام پذیرفته که به او دستور داد و خطبه‌ای برای آن ساخت که گزیننده در آغاز گذارده است. در دیباچه اسانیدی است درباره روایت کتب سنی و شیعی از خود ابن شهر آشوب که نکات تاریخی فراوان در آن هست. در آغاز بحار هم همه این دیباچه دیده می‌شود.(دانش پژوه) آغاز: بسمله. الحمدلله الذى خلق الارواح بقدرته و سخر الرياح بشرا بين يدى رحمته ... و بعد فاعلموا ... انى لما نظرت فى الكتاب الذى صنفه الشيخ الفقيه العالم عزالدين ابو جعفر محمد بن على بن شهر آشوب المازندرانی السروى الذى سماه بمناقب آل ابی طالب انه قد جمع فيه ما لا يوجد فى كتاب واحد. چاپ: با تحقیق سید احمد حسینی اشکوری به چاپ رسیده