نجوم الفرقان

● نجوم الفرقان = علامات نجوم الفرقان فی کشف آیات القرآن / فهرست، علوم قرآن / فارسی nojūm-ol forqān = ‘alāmāt-o nojūm-el forqān fī kašf-e āyāt-il qor’ān کاسی، مصطفی بن محمد سعید، - 1104؟ قمری kāsī,mostafā ebn-e mohammad sa‘īd(- 1693) اهدا به: محیی الدین محمد اورنگ زیب عالمگیر تاریخ تألیف: 1103ق (= «علامات نجوم الفرقان») کشف الآیاتی که مؤلف برای سهولت دسترسی به آیات قرآن کریم و پیدا کردن آنها در مصحف، نگاشته است. اساس کار وی بر جزءها و رکوع‌های قرآنی است بدین ترتیب که ابتدا سی جزء قرآن کریم و رکوع‌های هر جزء را بیان نموده، پس از آن واژه‌ها را به ترتیب حروف معجم ذکر و محل هر واژه را با ذکر شماره هر جزء و رکوع مشخص نموده است. خود در مقدمه چنین می‌گوید: «کمترین خدام ارباب فضل و اصطفا ابن محمد سعید مصطفی که بحسب نسب در سلک افاغنه کاسبی کساهما الله سبحانه لباس العفو و جعلهما من عباده الذین اصطفی سمت اسلاک دارد ... و بنابر حسب طبیعی و محبت فطری ... بخاطر فاتر رسید که اگر مختصری تألیف نماید که محل و مکان کلمات قرآن مجید از آن مشخص گردد ... و اجر جزیل شود». 1. در سبب تألیف کتاب؛ 2. مقدمه در بیان ضوابط و قواعد استخراج کلمات و فائد؛ 3. کلمات و آیات قرآنی و نحوه استخراج آن. آغاز: بسمله، حمد و سپاس متعالی از مقیاس قیاس سزاوار جناب احدی است که از آیات کتاب معجز سمات مشاعل هدی در طرق اهتداء افروخته ... اما بعد کمترین خدام در باب چاپ: هند، لکنو، جعفری، به اهتمام مولوی میرزا محمد علی مالک مطبع جعفری؛ به کوشش گوستاو فلوگل در لایپزیک 1242ق/ 1842م و سپس در ادنبورک و تهران و هند چاپ شده [الذریعة: 82/24؛ نسخه‌های منزوی 120؛ استوری 51: 1 و 1226؛ مشار 1570 و 2877؛ میراث مشترک ایران و هند: 2-334]