نجاة العباد (ترجمه و تلخیص)

● نجاة العباد (ترجمه و تلخیص) = رساله عملیه / فقه / فارسی nejāt-ol ‘ebād (t. va talxīs.) = r.-ye ‘amalīye حسینی همدانی، ابوطالب بن عبدالمطلب، - 1266 قمری hoseynī hamedānī, abo-tāleb ebn-e ‘abd-ol-motalleb (- 1850) وابسته به: نجاة العباد فی یوم المعاد؛ صاحب جواهر، محمد حسن بن باقر (1200-1266ق) ترجمه و تلخیصی است از «نجات العباد» شیخ محمد حسن نجفی (صاحب جواهر) که مترجم آن را به دستور صاحب جواهر، برای استفاده مقلدین وی، نگاشته است. این رساله مشتمل بر مسائل طهارت و صلات و صوم است.مؤلف در مقدمه آورده که: «چون رساله استادم جناب شیخ محمد حسن نجفی (صاحب جواهر) که در مسائل طهارت و صلات و صوم نوشته شده طولانی بود لهذا امر لازم الاتباع نسبت به این اقل تلامیذ صادر شد که زبده مسائل را از آن رساله ابراز نموده که عامه مکلفین را از آن بهره وافری حاصل گردد». این رساله در یک مقدمه و سه مقصد و یک خاتمه است. صاحب الذریعه از رساله عملیه فارسی دیگری که مستخرج از نجاة العباد است و آنرا سید علی بن ابراهیم ساوجی در زمان حیات صاحب جواهر ترتیب داده یاد می کند. آغاز: بسمله، الحمدلله رب ... و بعد چون جناب علامی فهامی مجتهد الزمانی ... رساله در مسائل طهارت و صلوة و صوم نوشته بودند؛ انجام: بنا بر اصح و احوط مراعات ترتیب است در او مثل کفاره ظهار که پیش دانستی. چاپ: در سال 1293 به چاپ رسیده [الذریعه 142/4، رقم 689]