اصول الفوائد فی اصول المسائل الحکمیة

● اصول الفوائد فی اصول المسائل الحکمیة / فلسفه / عربی usūl-ul fawā’id fī usūl-il masā’il-il ḥikmīyya مولوی، عباس، - 1101 قمری mowlavī, ‘abbās (- 1690) تاریخ تألیف: 1097 ق مؤلف شاگرد ملا رجبعلی تبریزی می‌باشد که در آن از وی با احترام یاد می‌کند و سخنانی از وی می‌آورد و پیداست که پس از مرگ استاد آن را نگاشته است. مولوی در آن از اثولوجیا و از ابن سینا و ابی البرکات و خواجه طوسی یاد می‌کند. این اثر دارای هفت «مقاله» است: 1. بود و یگانگی؛ 2. آفریدن چیزها؛ 3. آفرینش و جعل چیست؛ 4. در این‌که گوهرهای عقلی و آسمانی بسیارند و جهان مثالی و هستی ذهنی هست؛ 5. جسم‌ها چیستند؛ 6. مقوله‌های ده گانه؛ 7. امور عامه. مؤلف در این کتاب به‌پیروی از استاد خود، اشتراک لفظی وجود را ثابت می‌کند و یکی بودن صفت و موصوف را محال می‌داند. آغاز: بسم ... الحمدلله الذی فاق عن مدح المادحین فخر مدحه و عدا وصف الواصفین ... اما بعد فیقول الفقیر الی الله القوی عباس الموسوی ... اريد ان اكتب مختصراً يشتمل على عدة اصول المسائل. انجام: الهادين الى طريقة النجاة من العمى الجسمانی و الروحانی و سلم تسلیما کثیرا م م