اصول الفقه

● اصول الفقه = المسائل اللتى وقع ... = البرهان المبين / اصول فقه / عربی usūl-ul fiqh = masā'il-ul latī waqa‘-a ... = al-burhān-ul mubīn مؤلف در پایان گوید نام خود را ذکر نکردم: «فانی لم اذکر فیها اسمی و لا وصفی و لا رسمی طالبا وجه الله و ابتغاء مرضاة الله و معترفا بانی لست من فرسان هذا الميدان ...». نام مؤلف و کتاب شناخته نشده است جز این که او از اخباریان است و کتاب در رد اصولیان. در فصل شانزدهم باب دوم از «حاشیة العدة» استاد یاد می‌کند و چون مولی خلیل قزوینی حاشیه‌ای بر «عدة» دارد و اخباری نیز هست شاید مؤلف شاگرد او باشد. چند برگ بعد از «لسان الخواص» مولی رضی الدین که او نیز شاگرد ملا خلیل است یاد می‌کند. در 1 «مقدمه» و 12 «باب» و 1 «خاتمه»: مقدمه در عدم حجية ظن؛ باب 1. عمل به ظن، در چند «فصل»، فصل یکم عدم جواز عمل به ظن؛ 2. اجتهاد و تقلید، در چند «فصل»؛ 3. وجوب رجوع در احکام به کتاب و سنت، چند «فصل»؛ ... 5. کتاب کریم و فرقان عظیم؛ ... 10. سؤال‌های وارد بر گفته قدما و محدثین؛ ... 12. «المشهور بين الصحاب رض ان الجاهل الشرعى غير معذور مطلقاً الا فى قام الدليل على معذوريته كالحجر و ...» آغاز: الحمد لله و سلام على عباده الذى اصطفى محمد و اله سادات الشرفاء اما بعد فانى مورد فى هذه الاوراق جملة من المسائل اللتى وقع فيها التشاجر و النزاع بين الامامية انجام: قسم ... الحكم الى قسمين فما لم يتحقق الاذن فانه مفتقر. انتهى كلامه رفع الله مقامه ... الطاهرين.