نامه ها

● نامه ها / نامه‌نگاری / فارسی nāme-hā عبدالرزاق کاشی، عبدالرزاق بن احمد، - 736 ؟ قمری ‘abd-or-razzāq-e kāšī, ‘abd-or-razzāq ebn-e ahmad(-1336) نامه‌ای است از کمال الدین عبدالرزاق کاشی به علاء الدوله سمنانی در دفاع از مسلک وحدت وجود و اعتراض به سمنانی که آن را رد می‌کند و نامه علاء الدوله در پاسخ کاشانی (که بر پشت نامه کاشانی نوشته بوده) اینک مقدمه تاریخی نامه‌ها - که گردآورنده جنگ آورده- نقل می‌شود: «شیخ کمال الدین عبدالرزاق مرید نورالدین عبدالصمد نطنزی ... با شیخ رکن الدین علاء الدوله معاصر بوده و در میان ایشان در قول به وحدت وجود مخالفت ومباحثات واقع است و در آن معنی به یکدیگر مکتوبات نوشته‌اند ... از امیر اقبال سیستانی (که در راه سلطانیه با کمال الدین عبدالرزاق همراه بود پرسید که شیخ تو در شأن محیی الدین اعرابی و سخن او چه اعتقاد دارد در جواب گفته غلط کرده ... وی گفته است اصل همه معارف او خود این سخن است و از این بهتر سخنی نیست عجیب که شیخ تو این را انکار می‌کند و جمله انبیا و اولیاء بر این مذهب بوده‌اند. امیر اقبال این سخن را به شیخ خود عرضه داشت کرده بوده است شیخ در جواب نوشته است که در جمیع ملل بدین رسوائی سخن کس نگفته است و چون نیک باز شکافی مذهب طبیعیه و دهریه بهتر بسیاری از این عقیده است ... وچون این خبر به شیخ کمال الدین عبدالرزاق رسیده به شیخ رکن الدین علاء الدوله مکتوبی نوشت و شیخ آن را جواب نوشته».