نامه‌ها (1)

● نامه‌ها (1) = نامه به خواجه نصیر / فلسفه / فارسی nāme-hā = nāme be xāje nasīr کیشی، شمس الدین محمد بن احمد، 615؟ - 695 ؟ قمری kīšī, šams-od-dīn mohammad ebn-e ahmad (1219-1296) وابسته به: پاسخ طوسی به پرسش کیشی؛ نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد (597-672ق) شمس الدین محمد کیشی از معاصران خواجه و خواجه نصیر طوسی مراسلاتی به فارسی دارند و این یکی از نامه‌های اوست که از اصفهان به خواجه نگاشته است. از مفاد دیباچه نامه کیشی برمی‌آید که مواصلات و مراسلات وی با خواجه با این نامه آغاز شده، زیرا که پیش از ذکر سؤال نخستین می‌گوید: «سه مسئله القاء میفتد تا ابتداء مواصلت از استفاده علمی عاطل نماند». کیشی پاسخ سه مسأله را که در این نامه مفصل نوشته از خواجه خواسته است: مسأله 1. شیخ رئیس روح رمسه ... فرق میان موجبه معدوله و سالبه بسیطه بیان کرده ...؛ مسأله 2. شیخ ببرهان ثابت کرده است که صور نوعی بسائط نزد امتزاج باقی اند، پس لازم آید که مواد ایشان همچنان که در حالت انفراد متحصل الوجود بوده‌اند به صورت نوعی در حالت امتزاج متقوم الوجود باشند ...؛ مسأله 3. وجود خاص که حاصل است مر جوهر مفارق را که بدان وجود موجود است در عین خود همان است که خود بدان معقول است ... و این شک را به زیادت ملاحظه مخصوص نمایند. خواجه پس از نقل سؤالات کیشی یکایک آنها را پاسخ گفته است. آغاز: پرتو خورشید ضمیر منیر مخدوم ولی الانعام صاحب الایات العظام ... خلاصة الانام قبلة المحصلین ... رئیس المحققین نصیر المله و الدین حجة الاسلام و المسلمین که سبب اهتداء سالکان طریقت و نور بخش دیده و اصلان حقیقت است چندانکه مقتضای رأی حکمت زدای او باشد ... انجام: از کمال فضل و تمام افضال مخدومی ... توقع است که این تصدیع را تحمل فرمایند و خادم وداعی را از جمله مستفیدان شمرد ... حق تعالی از همه مکاره حارس و در همه مطالب معین باد بمنه وسعة لطفه وجوده.