اصول الفقه

● اصول الفقه / اصول فقه / عربی usūl-ul fiqh غروی، محمد رضا، ق 14 قمری qaravī, mohammad rezā (- 20c) کتاب نسبتاً مفصل و استدلالی است در مباحث الفاظ که در آن نظرات علما را رد و ایراد نموده و کلام صاحب قوانین و صاحب فصول را بسیار نقل کرده است. مؤلف مطلب را با مقدماتی در نحو، معانی و بیان و منطق دنبال می‌کند و همه جا از بزرگانی که در این زمینه صاحب تألیفات بوده‌اند همچون فاضل قمی، محقق شریف، محقق دوانی، علامه حلی و ... سخنانی نقل می‌کند، سپس خود نقدی بر نظر آنان می‌نگارد. مؤلف از شاگردان شیخ مرتضی انصاری (-1281ق) در نجف اشرف بوده و از وی با عناوین «شیخنا العلامه و شیخنا الامام المرتضی قده» نام برده است. رساله در یک «مقدمه» در بیان رسم و موضوع علم اصول و چند «فصل» تنظیم شده است. اصولی که با عنوان «اصل» در این رساله بحث شده عبارتند از: اصل: هل يجوز الامر بالشئ مع علم الامر بانتفاء الشرط ام لا؛ اصل: هل الامر بالشىء يقتضى النهى عن ضده ام لا؛ اصل: هل الامر يقتضى الاجزاء ام لا؛ اصل: جواز اجتماع الامر و النهى فى شىء واحد. آغاز: الحمدلله رب العالمين ... و بعد فهذا مختصر فی الاصول أخذت فی تحريره اجابة لالتماس من لا يسعنى منه الا القبول.