ناطقه

● ناطقه / عرفان و تصوف / فارسی nāṭeqe مهرنگ لاهوری، ابواسحاق بن حسین، - 984 قمری mehrang-e lāhūrī, ābū-eshāq ebn-e ḥoseyn(- 1577) تاریخ تألیف: 974ق رساله‌ای عرفانی است در بیست و دو «نطق» که با استفاده از آیات، روایات و اشعار فارسی مسائل سیر و سلوک را بیان کرده است. عناوین نطق‌ها: 1. توبه، 2. خوف، 3. رجا، 4. دنیا و آخرت، 5. فقه، 6. طلب، 7. گرسنگی، 8 بیداری شب، 9. خاموشی، 10. خلوت، 11. خواب، 12. پیر، 13. مرید، 14. عشق، 15. سماع، 16. مشاهده، 17. جواز و رؤیت، 18. نور، 19. نفس، 20. روح، 21. معرفت، 22. توحید. از اشعار عرفانی جامی، نظامی و حافظ استفاده کرده ودر مواردی ابیاتی از خود آورده با تخلص «اسحاق»: گرچه اسحاق پر گناه بود ×× روز و شب از تو عذرخواه بود. هم چنین از کتاب‌های سلک سلوک نخشبى، نزهه الارواح حسینی و مقصد اقصی نقل قول می‌کند. [مشترک پاکستان 3/ 2051-2052؛ فهرستواره منزوی 1010/8]