مینا بازار

● مینا بازار / ادبیات / فارسی mīnā bāzār ظهوری ترشیزی، نورالدین محمد، - 1026 ؟ قمری zohūrī toršīzī, nūr-od-dīn mohammad(- 1617) این رساله منسوب به ترشیزی است و برخی از آن ارادت خان واضح (- 1128ق) دانسته‌اند. نثر آن مصنوع ومنشیانه است، دروصف میوه، پارچه، شیرینی ودیگر خوردنی‌های بازاری که نگارنده دیده و«مینا بازار» خوانده می‌شده است.گویند به مناسبت این‌که ابراهیم عادلشاه - پادشاه بیجاپور - قصد دیدار از «مینا بازار» را داشته مؤلف این نثر را پرداخته است. این بازار ویژه خانم‌هاست که هم اکنون نیز در پاکستان تشکیل می‌گردد. در فهرست ایوانف (658: 1ش 362) و الذریعه (657: 9) و ریو (742) واته (1509 و 1763) مینا بازار از ظهوری دانسته شده است و ایوانف شرح آن را از ابوالیمین عبدالرزاق بن محمد اسحاق سورنی می‌داند (چاپ 1873 کانپور)، مشار (ص 1029 و 1444) مینا بازار را از ارادت خان واضح (منزوی 3639) و شارح آن را مولوی امام بخش اصفهانی دهلوی دانسته است، در فهرست افغانستان (ص 183) مینا بازار به کسی نسبت داده نشده است. آغاز: بسمله عصمتیان رو پوش حباب رو وخلوتیان عفت کوش پاک نظر رامژده باد که وقت گرمی بازار نشاط است وبسط بساط انبساط یعنی زنانه بازاری ملائک نظر فریب. انجام: دریا دریا جواهر محامد بلند ومناقب ارجمندش سبک روحانه به الماس تفکر سفتیم وگران جانی راکه از دیر باز گریبان گیر روزگارم بود دعا گفتیم. تمت چاپ: مشار فارسی، ج4، صص5097-5098؛ لکهنو، سنگی، 1281ق، وزیری، 44ص [نسخه‌های منزوی 3639/5؛ فهرست مشترک 286/5؛ فهرست گنج بخش منزوی 1304/3]