میزان البلاغة و تبیان الرشاقة

● میزان البلاغة و تبیان الرشاقة / بلاغت / عربی mīzān-ul balāġa wa tibyān-ur rašāqa این کتاب که بدین نام نامیده شده مختصری در معانی و بیان و بدیع می‌باشد و بسیار ادیبانه است، و بر یک «مقدمه» و سه «باب» و «خاتمه»ای تقسیم گردیده و هریک از ابواب نیز خاتمه‌ای دارد و تمام کتاب هزار بیت کتابت دارد. مؤلف درمقدمه خود را چنین معرفی کرده است: «فیقول العبد الودود للعلماء الربانیه ... المدعو با کبريانه الله عن الهمزاة الشیطانیه الخ» و در آخر کتاب تاریخ تألیف را چنین معین نموده است: «و اتفق الفراغ فی الرابع من الثانی من الرابع من الثانی من الرابع من الرابع من الثانی من الهجرة النبویه صلی الله علیه وآله خیر البریه بعد ما القانا ایادی القضا و حبائل الهوی ایاماً الى الهرات فلذا فلیقل: لو سئلوا عنکم متی قد صنفا انانیت فی الهر قد الفا». از مقدمه و آخر کتاب به خوبی معلوم می‌شود که مؤلف از علماء امامیه بوده و خود نام آن را «میزان البلاغه و تبیان الرشاقه» گذارده است.