مونس العشاق

● مونس العشاق / شعر / فارسی mūnes-ol ‘oššāq عربشاه یزدی، عمادالدین، ق8قمری ‘arabšāh yazdī, ‘emād-od-dīn(- 14c) وابسته به: مونس العشاق = حقیقت العشق؛ سهروردی، یحیی بن حبش (549-587ق) تاریخ تألیف: 783ق مثنوی است عرفانی، در داستان حسن و عشق با استعاره از یوسف و مصر و کنعان، و گویا نظم «مونس العشاق» شهاب الدین سهروردی (- 587ق) باشد، حدود 1910 بیت. در آغاز آن از ممدوح حافظ شیرازی ستایش کرده است: «دارای جهان نصرت دین خسرو کامل ×× یحیی بن مظفر ملک عالم و عادل». آغاز: صد حمد و ثنا ز جان دمادم ×× وز صورت آب و خاک آدم / بر حضرت ذوالجلال اوحد ×× قیوم قدیم و حی و سرمد چاپ: چاپ شده [الذریعه 768/9 «دیوان میر عماد مشهدی» و 313/19 «مثنوی مونس العشاق...»؛ مشترک پاکستان 440/7]