المؤنثات السماعية

● المؤنثات السماعية = القصيدة النونية = الاسماء الواجبة التأنيث / صرف / عربی al-mu’annaṯāt-us samā‘īya = al-qaṣīdat-un nūnīya = al-asmā’-ul wājibat-ut ta’nīṯ ابن حاجب، عثمان بن عمر، 570؟ - 646 ؟ قمری ebn-e ḥājeb, ‘osmān ebn-e ‘omar (1175 - 1249) قصیده نونیه مکسوره است در 24 بیت در شمارش مؤنثات سماعیه، مؤلف در این قصیده 77 مؤنث سماعی مشهور را آورده و آنها را به واجب التأنيث و جايز التأنيث تقسیم کرده است، تمامی این قصیده در ریحانة الأدب آمده است.(سید محمود مرعشی) آغاز: نفسی الفداء لسائل وافانی ×× بمسائل فاحت كغصن البان / اسماء تأنيث بغير علامة ×× هی یا فتی فی عرفهم ضربان انجام: و الحكم هذا في القفا ابدا وفی ×× رحم و في السكين و السلطان / فقصيدتى تبقى و انى اكتسی ×× ثوب الفناء و كل شيء فان چاپ: مشار عربی، ص 924؛ قاهره، 1313ق؛ گنجینه بهارستان، الادب العربی 1، مسلسل 4، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1381ش، با تصحیح بشیر جزایری؛ ایران، 1280ق، رقعی کوچک، (ضمن نخبة اللغات)؛ 1274ق، ایران، سنگی، 1280، رقعی کوچک؛ دارالخلافه طهران، سنگی، 1314-1315، جانمازی، 3+1صص(227-229)؛ ایران، تهران، کارخانه الله قلی خان، 1273ق، سنگی، خشتی، به سعی و اهتمام علی اصغر بن عبدالجبار اصفهانی سمیرمی، (صص127-129)در هامش؛ هند، دهلی، کتب خانه رشیدیه جامع مسجد دهلی، 1375ق، خشتی [ریحانة الأدب 459/7؛ میراث مشترک ایران و هند: 1-100]