موسیقی (رساله)

● موسیقی (رساله) = تذکره / موسیقی / فارسی mūsīqī (r.) = tazkere امیر خان مطرب، ق12 قمری amīr xān-e motreb(- 18c) اهداء به: شاه سلطان حسین صفوی تاریخ تألیف: 25 ربیع الثانی 1118ق مؤلف در آغاز کتاب نام خویش را نیاورده ولی در میانه کتاب در اشعاری، به نام خود تصریح کرده و کاتب نسخه مجلس هم در صدر نسخه با مرکب سرخ نوشته است: «هذا الکتاب الشریف من تألیفات مرحوم امیر خان مطرب مخصوص خلد آشیان شاه سلطان حسین صفوی دیباچه کمترین غلام استادان امیر خان». مؤلف خود در مقدمه تصریح می‌کند که این کتاب را به نام شاه سلطان حسین صفوی نوشته و می‌گوید در این زمان 78 سال از عمر او گذشته بود و در کودکی جز ترکی شکسته که به زبان گرجی پیوسته، نشنیده است. لذا وی اصلا گرجی بوده و نیز می‌گوید که تا 25 سالگی در این علم معلمی ندیده است و شاعر بوده است. در این کتاب گاهی اشعار خویش را در ضبط نام مقام‌ها و پرده‌ها آورده و از آنجمله منظومه‌ای از خویش نقل کرده است و ظاهرا کوکبی تخلص می‌کرده است.در این کتاب اغلب مطالبی از عبدالقادر مراغی موسیقی‌دان معروف نقل کرده و یا به شرح آنها پرداخته است. آغاز: سرود درود نامعدود و سپاس فزون ... انجام: مکرر اهاهی اهاهی هی جانم بل ماه من بل. [هنر و مردم ش 98 ص 37ش 71 و 72 و 51: 110؛ موسیقی نامه‌ها 170]