المواسعة و المضايقة

● المواسعة و المضايقة / فقه / عربی al-muwāsi‘a wa-l muḍāyiqa ابن طاوس، علی بن موسی، 589 - 664 قمری ebn-e tāvūs, ‘alī ebn-e mūsā (1194 - 1266) رساله‌ای است درباره یکی از مسائل فقهیه که به این نام شهرت یافته است. موضوع این بحث قضاء نمازهای فوت شده است که از نظر لزوم تعجیل و جواز تأخیر مورد بحث علماء اسلام قرار گرفته است مؤلف ملتزم شده است به نقل اخباری که از ائمه شیعه درباره مضایقه و لزوم تعجیل روایت شده اکتفا کند و از اظهار نظر خودداری کند. (عبدالحسین حائری) از این کتاب برمی‌آید که ابن طاوس با امام زمان در خواب و بیداری ارتباط داشت. او در این کتاب از کرامت‌های خویش آن گاه که با محمد بن محمد بن محمد قاضی آوی از حله به نجف آمده و خوابی که دیده شده و سرگذشت خود را تا سحر شب سه شنبه اول رجب 641ق در این باره یاد کرده است و این سفر آندو در روز سه شنبه 17 جمادی الثانی 641ق آغاز شده بود. در اینجا دارد که در خواب‌هایی امام زمان را دیده‌اند. نیز دارد که پسر او محمد این کتاب را نزدش خوانده است تا در شب چهارشنبه 18 ربیع الثانی 661ق و پسر دیگرش علی و چهار خواهر او و دخترخال خود او (ابن طاوس) آنرا می‌شنیدند. (دانش پژوه) آغاز: بسمله و صلواته على سيد المرسلين محمد النبی و آله الطاهرين يقول على بن موسى بن جعفر بن محمد بن محمد الطاوس اننی ذاکر فی هذه الاوراق بعض ما رويته (او رأيته) من الاحادیث فی تحقیق المضایقة فی فوائت الصلوات و ما اتقلد الحکم باحد القولین بل یعین ذلك من كلف به من اهل النظر و الامانات ... انجام: و سمعت من لا اسميه مواصلة بينه و بين مولانا ص لو تهيا ذكرها كانت عدة كراريس دالة على وجوده و حيوته و معجزاته صلوات الله عليه و صلى الله على سيد المرسلين محمد النبی و آله الطاهرين انتهى قرائة هذا الكتاب على ليلة الاربعا ثامن عشر ربيع الآخر سنة احدى و ستين و ستمائة و القارى له ولدى محمد حفظه الله و سمع القرائة ولدى و اخوه على و اربع اخواته و بنت خالي. تم. [الذريعة 222/23]