منهل العطشان فی رسم احرف القرآن

● منهل العطشان فی رسم احرف القرآن / علوم قرآن / فارسی manhal-ul ‘aṭšān fī rasm-i aḥruf-il qur’ān حافظ اصفهانی، محمدطاهر بن عرب، 786-875؟قمری hāfez-e esfahānī, mohammad tāher ebn-e ‘arab (1385 - 1471) اهدا به: ابونصر شاه رخ بهادر تاریخ تألیف: 817ق مؤلف در این کتاب چگونگی رسم الخط قرآن و قواعد آن را از روی کتاب‌های دانی و شاطبی؛ در ده «باب» بیان نموده است: 1. در ذکر آنچه جمیع مصاحف متفق اند؛ 2. بیان کلماتی که به سبب تعدد و اختلاف آنان تعدد مصاحف واجب بود؛ 3. در ذکر آنچه حذف کرده‌اند از وی یکی یا دو یا بر سبیل اختصار؛ 4. در ذکر الفاقی که مرسوم اند به واو و بر لفظ تفخیم الفات را به واو نوشته‌اند؛ 5. در ذکر کلماتی که حذف الف از ایشان در همه مصاحف مطرد است؛ 6. در بیان آنچه یاء از آن حذف کرده‌اند و اکتفا به کسره نموده‌اند؛ 7. در ذکر یاآتی که مرسوم اند بر اصل خود و در مشاکل ایشان؛ 8. در بیان ضمیراتی که واقع اند در رسم بر غیر قیاس؛ 9. در ذکر ذوات الیاء (ذوات الیاء عبارت است از الفاتی که در مصاحف ائمه آن را تصویر کرده باشند)؛ 10. المقطوع و الموصول. (علی صدرائی خوئی) آغاز: حمد و سپاس بی حد و قیاس پادشاهی را که از جنس مخلوقات نوع انسان را به فضل و لقد کرمنا برگزید ... بعد چنین گوید طاهر حافظ اصفهانی ... انجام: و لا اوضعوا را به الفی تلفظ کنند بعد از لام الف چنانچه در رسم است معنی فاسد گردد و همچنین جزاؤا و بأید و الله اعلم بالصواب و اليه المرجع و المآب. چاپ: گنجینه بهارستان، علوم قرآنی و روائی -3، مسلسل 15، به کوشش سید حسین مرعشی، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، پائیز 1385ش، با تصحیح سید حسین مرعشی. [الذریعه 201/23؛ برگل 310/1؛ مشترک پاکستان 164/1-165]