منهج الواعظین

● منهج الواعظین / اخلاق / فارسی manhaj-ol vā‘ezīn طالقانی، احمد بن محمد، ق13 قمری tāleqānī, ahmad ebn-e mohammad(- 19c) اهدا به: فتحعلی شاه قاجار (1211-1250ق) و شاهزاده «امام وردی میرزا» حاکم طالقان رساله‌ای است در یک «مقدمه» و یک «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه: شامل سه «مطلب»: بیان فضیلت علم، فضیلت محبت امیرالمؤمنین، ثواب گریستن به مصائب معصومین؛ باب در مجالس موعظه به انحاء مختلفه در هفتاد مجلس؛ خاتمه: در بیان توبه و ذکر پاره‌ای از امور مهمه شریفه رفیعه. مجالسی است ترتیب داده شده برای واعظان و اهل منبر. بنا به گفته مؤلف بیشتر این کتاب از کتاب‌های معتبر مانند کتاب‌های علامه مجلسی و مقدس اردبیلی گرفته شده و مواعظ آن از وصیتی است که حضرت رسول صلی الله علیه و آله به ابوذر فرموده است. آغاز: لآلی حمد و جواهر ثنا تحفه بارگاه جلال کبریای حکیمی است که الواح ارواح قابله نوعبشر را که غرایب صنع قضا و قدر است ... اما بعد چون در اوان درخشندگی آفتاب درخشان و مهر فروزان روز افزون شمس افلاک سلطنة سلاطین زمان و بدر کمالات خواقین دوران ... انجام: و چون رزقی بر شما تنگ شود به استغفرالله استعانت جوئید و چون مشکلی پیش آید یا حزن و اندوهی روی نماید به لاحول و لاقوة دفع آن کنید. تم [فهرستواره منزوی 642/6]