منهج الفقراء

● منهج الفقراء / عرفان و تصوف / فارسی manhaj-ol foqarā' مضمون رساله ایهام دارد که مؤلف پیرو طریقه نقشبند بوده و از خواجه محمد پارسا (- 822ق خلیفه دوم خواجه بهاءالدین محمد نقشبند) نقل مطلب کرده است. در ختم رساله گفته: «عطار نوشت آنچه دانست»، در آغاز نظر پنداشته می‌شود که این رساله از «خواجه علاءالدین محمد عطار (- 802ق) افضل و اعظم خلفاء خواجه بهاءالدین محمد نقشبند» است. لیکن در طی مقال مصرعی از قاسم انوار (-837ق) نقل کرده و با توجه به اختلاف طریقه نقشبندیه با طریقه قاسم انوار مستبعد است که خواجه علاءالدین عطار نقشبندی به گفته قاسم انوار تمسک جوید و یا به گفتار خواجه محمد پارسا که خلیفه دوم خواجه بهاءالدین نقشبند بوده استشهاد کند بالجمله آنچه مسلم است مؤلف این رساله از عرفای‌قرن نهم به بعد است. این رساله در آداب سلوک است که به خامه روان نگاشته نخست به مبحث عقاید پرداخته است. معتقدات حکماء را در باب علم حق تعالی و معاد روحانی باطل دانسته و در مبحث امامت قائل به توقف شده، سپس به تفصیل کیفیت اعمال و طاعات و عبادات پرداخته است. آغاز: الحمدلله حمداً کثیراً طیبا مبارکاً فیه. حمد و سپاس و ستایش آن خداوندی راست که انسان خاکی از کدورت طبیعت بواسطه تصفیه و تزکیه خلاص داد. انجام: وصیت: باید که تاتوانی بمطالعه مصنفات و رسائل و کتب اولیاءالله مشغول باشی که نور دل از آن حاصل میشود و ثبات و رسوخ در طاعات و عبادات میافزاید بتحقیق تصانیف حضرت مظهر اسم جامع قدس الله سره العزیز عطار نوشت آنچه دانست و السلام. [فهرستواره منزوی 1001/8]