نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

منهاج الكرامة فى اثبات الامامة

minhāj-ul karāma fī iṯbāt-il imāma
175 نسخه ثبت‌شده از قرن 9 تا 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/65508
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #65508
تاریخ و سده تألیف: 709 هـ.ق
مأخذ فهرست‌نویسی:
فنخا، ج 32، ص 258 تا 268
زبان و قالب: عربی
رده‌های موضوعی: کلام و اعتقادات
عناوین دیگر و هم‌تراز:
منهاج الكرامة في معرفة الامامة (minhāj-ul karāma fī maʻrifat-il imāma)
اهدا / به درخواست: سلطان اولجایتو محمد خدابنده (680-703-716ق)
محل تألیف: ناحیه خراسان

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

کتابی است درباره مسأله امامت و اهمیت آن در دین اسلام و در زمانی نگاشته شده که سران شیعی و سنی می‌خواستند سلطان مغولی را به طرف خود جلب نمایند. او مسأله امامت را به شیوه متکلمان شیعی مورد بحث قرار داده؛ کتاب شامل شش «فصل» است: 1. بیان آراء در مبحث امامت؛ 2. اثبات مذهب امامیه و لزوم متابعت آن بر تمام مسلمانان؛ 3. دلائل اثبات امامت علی بن ابیطالب؛ 4. اثبات امامت سایر امامان اثنا عشر؛ 5. اثبات خلافت بلافصل حضرت علی؛ 6. در بطلان عقیده مخالفین شیعهو بایستی میان سال‌های 703 و 716 نوشته شده باشد. تأثیر و نفوذ این کتاب در شیعه بدان حد بوده که عده‌ای به تحشیه و تفسیر و شرح و ترجمه آن پرداخته و گروهی از مخالفین هم در مقام رد و طعن آن برآمده که مهمترین آنها ابن تیمیه حنبلی، احمد بن عبدالحلیم (- 728ق) می‌باشد که کتاب «منهاج السنة النبوية فى نقض كلام الشيعة والقدرية»را در رد «منهاج الكرامة» علامه حلی نوشته است. ابن تیمیه در دیباچه آن می‌گوید که یکی از رهبران رافضی روزگار ما این کتاب را برای خواندن فرمانروایان به کیش خویش نوشته و باطنیان ملحد هم که در نهان روش فیلسوفان صائبی بیدین دارند به او کمک نمودند. نیز می‌گوید که او آنرا «منهاج الكرامة في معرفة الامامة» نامید خوب است که آنرا «منهاج الندامه» خوانند. این دانشمند سلفی حنبلی که می‌گوید همه مردم جهان تا پایان روزگار بایستی از رهبران گذشته او پیروی کنند در آغاز بسیاری از رفتارها و اندیشه‌های شیعی را یاد و نکوهش می‌کند و پس از یاد کردن مفید و کراجکی و موسوی و طوسی می‌گوید که شیعیان در معقول سخت ناآگاه و در منقول بسیار دروغگو و پیرو معتزلیان و قدریان و مجسمان و جبریان می‌باشند و آنان ترکان دشمن اسلام و ترسایان و یهودان را به کشورهای مسلمانان راه دادند و آیین آنها با کیش یهود و ترسا مانند است و روش رفض و جهمی در الحاد می‌باشد. این نگارش او گذشته از سخنان نادرست تاریخی و کلامی دشنام‌های فراوان دارد. چلبی در کشف الظنون از نگارش حلی یکباربه پیروی از ابن کثیر به نام «منهاج الاستقامه فی اثبات الامامة» یادنموده و گفته که ابن کثیر (اسمعیل قرشی هـ 774) می‌گوید او در معقول و منقول گمراه است و ابن تیمیه آنرا پاسخ داد. باز می‌گوید که «منهاج السلامه الی معراج الکرامه» از حلی است و زین الدین سریحا بن محمد ملطی (- 788ق) در «سد الفتیق المظهر و صد الفسیق ابن المطهر» به او پاسخ گفته است. درباره «منهاج السنة النبوية» می‌گوید که آنرا ابن تیمیه به روش «منهاج الاستقامه» نوشته و تقی الدین سبکی (- 756ق) درباره‌اش می‌گوید که آنرا دیده‌ام و خوب از آن خرده گرفت. لکن سستی و غیرمنطقی بودن سخن ابن تیمیه به قدری هست که حتی از اهل سنت نیز بر او تاخته‌اند و بزرگانی همچون ابن حجر عسقلانی قضاوت‌های ابن تیمیه را در این کتاب غیرمنصفانه دانسته و سبکی برخی آراء ابن تیمیه در این کتاب را کفر دانسته است. از میان علمای شیعه، ابومحمد حسن صدرالدین کتابی به نام «البراهین الجلية فی کفر احمدبن تیمیه» نوشته و در این کتاب، گواهی علمایی که ابن تیمیه را تکفیر کرده‌اند و کلماتی که بیانگر کفر اوست و بدعت‌هایش را گرد آورده است. کتابی در قرن هشتم در رد «منهاج السنة» به نام «الانصاف فی الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف» نگاشته شد که مؤلف آن شناخته نشده و سید سراج الدین حسن بن عیسی یمانی هندی کتاب «اکمال المنه» را در رد کتاب «منهاج السنه» ابن تیمیه نگاشت و نیز سید مهدی کاظمی ردی بر «منهاج السنه» دارد به نام «منهاج الشریعه». اخیراً کتاب منهاج الکرامه به فارسی ترجمه شده است و به نام «جذبه ولایت» چاپ گردیده است.
آغاز اثر
« الحمد لله القديم الواحد الكريم الماجد المقدس بكماله عن الشريك و الضد والمعاند ... اما بعد فهذه رسالة شريفة و مقالة لطيفة اشتملت على اهم المطالب ... »
انجام اثر
« و لايمنع المستحق عن حقه فهذا آخر ما أردنا إثباته في هذه المقدمة و صلى الله على محمد و آله و أصحابه و خلفائه أجمعين. »
سوابق و چاپ‌های اثر
مشار، عربی 929 «منهج (چنین) الكرامة ...» که نشانی 3 چاپ آن را داده؛ ایران، 1296ق، خشتی، 91ص؛ به سال 1298ق در هامش کتاب الالفین مؤلف
شروح، حواشی و منظومه‌ها (در فنخا)
الانصاف في الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف (3 عنوان) ذخيرة القيامة در ترجمة منهاج الكرامة (2 عنوان) منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه) (8 عنوان) منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه)؛ رضوی، نعمت الله بن قریش (-10) مشكاة الهداية؛ هزار جریبی، محمد قاسم بن محمد رضا (1094-1132) منهاج الشريعة في الرد على منهاج السنة؛ کاظمی قزوینی، محمد مهدی (-14) كرامة المنهاج؛ مجد الادباء خراسانی، اسماعيل بن محمد باقر (-1321)
مآخذ و منابع کتاب‌شناسی اثر
الذریعة 172/23 1536 حاجی خلیفه 1872/2: منهاج السلامة الى معراج الكرامة ريحانة الادب 167/4 كشف الحجب 566 هدية العارفين 285/1 مكتبة العلامة الحلی، ص 200-204 و 258-259 دنا، ج 10، ص266-271 (158 نسخه) مكتبة اميرالمؤمنين 430/4

متن فنخا (فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا))

● منهاج الكرامة فى اثبات الامامة = منهاج الكرامة في معرفة الامامة / كلام و اعتقادات / عربی minhāj-ul karāma fī iṯbāt-il imāma = minhāj-ul karāma fī maʻrifat-il imāma علامه حلی، حسن بن یوسف، 648 - 726 قمری ‘allāme-ye hellī, ḥasan ebn-e yūsof (1251 - 1326) اهدا به: سلطان اولجایتو محمد خدابنده (680-703-716ق) تاریخ تألیف: سلخ جمادی الاول 709ق؛ محل تألیف: ناحیه خراسان کتابی است درباره مسأله امامت و اهمیت آن در دین اسلام و در زمانی نگاشته شده که سران شیعی و سنی می‌خواستند سلطان مغولی را به طرف خود جلب نمایند. او مسأله امامت را به شیوه متکلمان شیعی مورد بحث قرار داده؛ کتاب شامل شش «فصل» است: 1. بیان آراء در مبحث امامت؛ 2. اثبات مذهب امامیه و لزوم متابعت آن بر تمام مسلمانان؛ 3. دلائل اثبات امامت علی بن ابیطالب؛ 4. اثبات امامت سایر امامان اثنا عشر؛ 5. اثبات خلافت بلافصل حضرت علی؛ 6. در بطلان عقیده مخالفین شیعهو بایستی میان سال‌های 703 و 716 نوشته شده باشد. تأثیر و نفوذ این کتاب در شیعه بدان حد بوده که عده‌ای به تحشیه و تفسیر و شرح و ترجمه آن پرداخته و گروهی از مخالفین هم در مقام رد و طعن آن برآمده که مهمترین آنها ابن تیمیه حنبلی، احمد بن عبدالحلیم (- 728ق) می‌باشد که کتاب «منهاج السنة النبوية فى نقض كلام الشيعة والقدرية»را در رد «منهاج الكرامة» علامه حلی نوشته است. ابن تیمیه در دیباچه آن می‌گوید که یکی از رهبران رافضی روزگار ما این کتاب را برای خواندن فرمانروایان به کیش خویش نوشته و باطنیان ملحد هم که در نهان روش فیلسوفان صائبی بیدین دارند به او کمک نمودند. نیز می‌گوید که او آنرا «منهاج الكرامة في معرفة الامامة» نامید خوب است که آنرا «منهاج الندامه» خوانند. این دانشمند سلفی حنبلی که می‌گوید همه مردم جهان تا پایان روزگار بایستی از رهبران گذشته او پیروی کنند در آغاز بسیاری از رفتارها و اندیشه‌های شیعی را یاد و نکوهش می‌کند و پس از یاد کردن مفید و کراجکی و موسوی و طوسی می‌گوید که شیعیان در معقول سخت ناآگاه و در منقول بسیار دروغگو و پیرو معتزلیان و قدریان و مجسمان و جبریان می‌باشند و آنان ترکان دشمن اسلام و ترسایان و یهودان را به کشورهای مسلمانان راه دادند و آیین آنها با کیش یهود و ترسا مانند است و روش رفض و جهمی در الحاد می‌باشد. این نگارش او گذشته از سخنان نادرست تاریخی و کلامی دشنام‌های فراوان دارد. چلبی در کشف الظنون از نگارش حلی یکباربه پیروی از ابن کثیر به نام «منهاج الاستقامه فی اثبات الامامة» یادنموده و گفته که ابن کثیر (اسمعیل قرشی هـ 774) می‌گوید او در معقول و منقول گمراه است و ابن تیمیه آنرا پاسخ داد. باز می‌گوید که «منهاج السلامه الی معراج الکرامه» از حلی است و زین الدین سریحا بن محمد ملطی (- 788ق) در «سد الفتیق المظهر و صد الفسیق ابن المطهر» به او پاسخ گفته است. درباره «منهاج السنة النبوية» می‌گوید که آنرا ابن تیمیه به روش «منهاج الاستقامه» نوشته و تقی الدین سبکی (- 756ق) درباره‌اش می‌گوید که آنرا دیده‌ام و خوب از آن خرده گرفت. لکن سستی و غیرمنطقی بودن سخن ابن تیمیه به قدری هست که حتی از اهل سنت نیز بر او تاخته‌اند و بزرگانی همچون ابن حجر عسقلانی قضاوت‌های ابن تیمیه را در این کتاب غیرمنصفانه دانسته و سبکی برخی آراء ابن تیمیه در این کتاب را کفر دانسته است. از میان علمای شیعه، ابومحمد حسن صدرالدین کتابی به نام «البراهین الجلية فی کفر احمدبن تیمیه» نوشته و در این کتاب، گواهی علمایی که ابن تیمیه را تکفیر کرده‌اند و کلماتی که بیانگر کفر اوست و بدعت‌هایش را گرد آورده است. کتابی در قرن هشتم در رد «منهاج السنة» به نام «الانصاف فی الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف» نگاشته شد که مؤلف آن شناخته نشده و سید سراج الدین حسن بن عیسی یمانی هندی کتاب «اکمال المنه» را در رد کتاب «منهاج السنه» ابن تیمیه نگاشت و نیز سید مهدی کاظمی ردی بر «منهاج السنه» دارد به نام «منهاج الشریعه». اخیراً کتاب منهاج الکرامه به فارسی ترجمه شده است و به نام «جذبه ولایت» چاپ گردیده است. آغاز: الحمد لله القديم الواحد الكريم الماجد المقدس بكماله عن الشريك و الضد والمعاند ... اما بعد فهذه رسالة شريفة و مقالة لطيفة اشتملت على اهم المطالب ... انجام: و لايمنع المستحق عن حقه فهذا آخر ما أردنا إثباته في هذه المقدمة و صلى الله على محمد و آله و أصحابه و خلفائه أجمعين. چاپ: مشار، عربی 929 «منهج (چنین) الكرامة ...» که نشانی 3 چاپ آن را داده؛ ایران، 1296ق، خشتی، 91ص؛ به سال 1298ق در هامش کتاب الالفین مؤلف [الذریعة 172/23؛ 1536؛ حاجی خلیفه 1872/2: منهاج السلامة الى معراج الكرامة؛ ريحانة الادب 167/4؛ كشف الحجب 566؛ هدية العارفين 285/1؛ مكتبة العلامة الحلی، ص 200-204 و 258-259؛ دنا، ج 10، ص266-271 (158 نسخه)؛ مكتبة اميرالمؤمنين 430/4] شرح و حواشی: 1- الانصاف في الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف (3 عنوان) 2- ذخيرة القيامة در ترجمة منهاج الكرامة (2 عنوان) 3- منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه) (8 عنوان) 4- منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه)؛ رضوی، نعمت الله بن قریش (-10) 5- مشكاة الهداية؛ هزار جریبی، محمد قاسم بن محمد رضا (1094-1132) 6- منهاج الشريعة في الرد على منهاج السنة؛ کاظمی قزوینی، محمد مهدی (-14) 7- كرامة المنهاج؛ مجد الادباء خراسانی، اسماعيل بن محمد باقر (-1321)

نسخه‌های خطی این اثر

175 نسخه
ردیف کتابخانه و مرکز نگهداری شماره نسخه کاتب تاریخ کتابت نوع خط برگ مشاهده
151
رضوی
مشهد
ض13347 عبدالکریم 983ق نسخ - شناسنامه ←
152
مجلس
تهران
458/1 طباطبائی محمد 981ق نستعلیق 90 شناسنامه ←
153
دانشگاه
تهران
1627/1 ساوجی، محمود بن عبادالله 3 شعبان 978ق، اگر نستعلیق 54 شناسنامه ←
154
رضوی
مشهد
26135 بی‌کاتب 977ق نسخ - شناسنامه ←
155
رضوی
مشهد
13754 محمد باقر بن حاجی محمد الشریف اواخر جمادی الثانی 974ق نستعلیق 36 شناسنامه ←
156
مرعشی
قم
13732/13 اوالی بحرانی، محمد بن ابراهیم پنج شنبه 12 ذیقعده 963ق نستعلیق 24 شناسنامه ←
157
مرعشی
قم
16353/6 بی‌کاتب 956ق نسخ 30 شناسنامه ←
158
مرعشی
قم
14330/2 بی‌کاتب 949ق نسخ 84 شناسنامه ←
159
مرعشی
قم
49/2 مسعود بن جار الله المطلبی 5 ربیع الاول 941ق نسخ 55 شناسنامه ←
160
دانشگاه
تهران
4543/4 بی‌کاتب جمعه 3 رجب 926ق - 74 شناسنامه ←
161
مدرسه باقریه
مشهد
279/2 عبدالجواد الخامس من ربيع الاول 921ق نسخ - شناسنامه ←
162
گلپایگانی
قم
6948-35/128 بی‌کاتب نونویسنده این تاریخ را نوشته است: 14 جمادی الاول 919ق نسخ 56 شناسنامه ←
163
مرعشی
قم
8452 بی‌کاتب 28 جمادی الاول 919ق نسخ 46 شناسنامه ←
164
مكتبة الزهراء
اصفهان
160 بی‌کاتب 911ق نستعلیق 81 شناسنامه ←
165
رضوی
مشهد
11310/5 محمد بن ابراهیم شیخ کشتایی ذیحجه 909ق، برای مولانا محمد بن فضل الله آملی نستعلیق، نسخ - شناسنامه ←
166
دانشگاه
تهران
1085/3 مازندرانی، لطف الله بن شمس الدین یک‌شنبه پایان جمادی الاول 901ق نسخ 72 شناسنامه ←
167
مرعشی
قم
2523/1 بی‌کاتب آخر جمادی الثانی 901ق نستعلیق 67 شناسنامه ←
168
خادم حسینی
تبریز
56 بی‌کاتب قرن 10 نسخ 95 شناسنامه ←
169
مدرسه غرب
همدان
214 بی‌کاتب 900ق نسخ - شناسنامه ←
170
علامه طباطبائی
شیراز
1034 حسین بن آدم عبدالله 899ق نسخ - شناسنامه ←
171
مجلس
تهران
10158/2 بی‌کاتب با تاریخ 881ق نسخ 92 شناسنامه ←
172
دانشگاه
تهران
879/1 جرجانی، کمال الدین بن عبدالله 15 رجب 878ق نسخ - شناسنامه ←
173
مرعشی
قم
13160/1 شامیرزا بن امیر خواجه استرآبادی رجب 873ق نسخ 52 شناسنامه ←
174
مجلس
تهران
8932/74 محمد بن علی بن حسن جباعی 12 رمضان 852ق نسخ 54 شناسنامه ←
175
مرعشی
قم
10576/1 بی‌کاتب قرن 9 - - شناسنامه ←