المنصف من الکلام علی مغنی ابن هشام

● المنصف من الکلام علی مغنی ابن هشام = حاشیه مغنی / نحو / عربی al-munṣif min-al kalām ‘alā muġnī ibn-i hišām = hāšīye-ye moqnī اشمونی، احمد بن محمد، 801 - 872 قمری ešmūnī, ahmad-e-bn-e mohammad (1399 - 1468) وابسته به: مغنی اللبیب عن کتب الاعاریب؛ ابن هشام، عبدالله بن یوسف (708-761) شرحی است مشهور بر کتاب «المغنی اللبیب عن کتب الاعاریب» ابن هشام با عناوین «قوله، و اقول». بنابر آنچه در دیباچه کتاب آمده شارح هنگامی که اشتغال به تدریس «المغنی اللبیب» داشته، متوجه شرح شمس الدین محمد بن صایغ حنفی به نام «تنزیه السلف عن تمویة الخلف» و نیز تعلیقه محمد بن ابی زکریا دمامینی بر مغنی اللبیب و شرح دیگر دمامینی به نام «تحفة الغریب» و اشکالات فراوان آن می‌گردد. لذا به خواهش دوستان تصمیم به پاسخ اعتراضات دمامینی گرفته سپس شرح شواهد و ابیات مغنی را نیز به آن افزوده است.(محمود مرعشی نجفی) آغاز: بسمله. و صلى الله علیه سیدنا محمد و اله ... الحمدلله الذی خص كتابه بعدم المعارضة و بالاعجاز و جعله تبيانا لكل شیء ... و بعد فقد نظرت عند اقرائی لمغنی اللبیب عن كتب الاعاریب ما كتبه علیه الشیخ شمس الدین محمد بن الصايغ الحنفی ... قوله اما بعد حمد الله الحمد هو الوصف الجمیل ... انجام: قوله و قد مر ذلك یعنی فی آخر القاعدة الاولى، و الحمدلله على التمام، و على نعمه العظام ... و ان يحشرنا فی زمرة نبینا محمد صلى الله علی و آله الصلاة و السلم. چاپ: مصر، 1305؛ طهران، سنگی، 1273ق، رحلی؛ ایران، 1300ق، 366ص؛ 1292ق، 367ص؛ ایران، سنگی، 1300، رحلی، 366ص [مشار 920؛ معجم المطبوعات 1143/1؛ کشف الظنون 1752/2؛ اوقاف بغداد 189؛ معجم المؤلفين 149/2؛ ريحانة الادب 253/3؛ فهرس مخطوطات دارالکتب الظاهرية(نحو) 500]