منشآت شرف

● منشآت شرف / نامه‌نگاری / فارسی monša'āt-e šaraf شرف هروی، افضل الدین، ق9 قمری šaraf heravī, afzal-od-dīn(- 15c) مجموعه منشآت تاریخی افضل الدین معروف به شرف هروی است. منشآت مزبور مشتمل است بر: 1. مقدمه؛ 2. نشان مهدی محمد نقاری چی؛ 3. نشان تدریس مولانا رکن الدین مسعود؛ 4. نشان باسم خواجه افضل الدین محمد؛ 5. نشان موقوفات خواجه افضل الدین محمد؛ 6. نشان به اسم خواجه افضل الدین محمد؛ 7. نشان سلطان اسکندر میرزا؛ 8 نشان تولیت مسجد جامع باسم جناب امیر جلال الدین محمود؛ 9. نشان خواجه معزالدین حسینی؛ 10. نشان احتساب مولانا سلطان علی مجلسی؛ 11. نشان تدریس صدرالدین ابراهیم؛ 12. نشان تدریس مولانا شمس الدین محمد؛ 13. نشان امیر علیشیر؛ 14. نشان خواجه دهدار؛ 15.نشان مولانا شمس الدین محمد منشی؛ 16. نشان احتساب مولانا زاهدی؛ 17. نشان احتساب مولانا نورالدین محمد؛ 18. نشان صدارت سید محمد؛ 19. نشان تولیت خواجه جلال الدین؛ 20. نشان مولانا نظام الدین سلطانعلی؛ 21. نشان استاد نظام الدین قلی محمد غنچگی؛ 22. نشان جناب امیر شمس الدین محمد سید یوسف؛ 23. نشان تدریس مولانا فصیح الدین محمد؛ 24. نشان قاضی غنابادی محمد؛ 25. نشان تدریس مولانا قطب الدین لاری؛ 26. نشان جهت خواجه عبدالحق؛ 27. نشان مولانا سیفی؛ 28. نشان صدارت مولانا ظهیرالدین محمد طبسی؛ 29. مکتوبی که حضرت اعلی به رستم بیک نوشته؛ 30. مکتوبی که حضرت اعلی به یعقوب بیگ نوشته؛ 31. نشان همایون به شیخ نجم؛ 32. رقعه حضرت فردوس مکانی به رستم بیگ؛ 33. مکتوب حضرت اعلی بسلطان احمد میرزا؛ 34. از بندگان حضرت اعلی بنور علی بیگ؛ 35. از بندگان حضرت علی به هادی شبروان؛ 36. مکتوب به خواجه شمس الدین علی؛ 37. کتابت حضرت اعلی بحضرت شاه اسماعیل؛ 38. از شیخ الاسلام به سلطان روم؛ 39. کتابتی که این ضعیف به یکی از فضلا نوشته؛ 40. کتابتی که این فقیر به یکی از امرا نوشته؛ 41. دیباچه دیوان حافظ؛ 42. فتح نامه؛ 43. مکتوبی که به یکی از سلاطین نوشته شده؛ 44. نشان احتساب حافظ ناصرالدین محمد.