منشآت

● منشآت / نامه نگاری / فارسی monša'āt عباس میرزا قاجار، 1203 - 1249 قمری ‘abbās mīrzā qājār (1789 - 1834) نامه‌های عباس میرزا است به دربار شاه و صدر اعظم و امیران عثمانی درباره جنگ ایران و روس و درخواست کمک از عثمانی و نامه‌های دیگر به فارسی و عربی و در صفحه عنوان آمده «مراسلات دول خارجه ایران». فهرست نامه‌ها: 1. نامه به یکی از پادشاهان عثمانی درباره جنگ ایران و عثمانی و فرانسه با روس؛ 2. نامه به دربار عثمانی و فرستادن آقا ابراهیم برای اعلام اتحاد و دوستی؛ 3. سه نامه به صدر اعظم عثمانی حاجی یوسف پاشا درباره جنگهای ایران و روس و درخواست کمک لشکری؛ 4. پاسخ نامه یوسف ضیا پاشا و ابراهیم پاشا و درخواست کمک در برابر روس‌ها؛ 5. نامه به یوسف ضیا پاشا و فرستاد عسکرخان افشار به نام سفیر در آن سامان؛ 6. نامه به یوسف ضیا پاشا و فرستادن حاج آقا ابراهیم به سفارت دربار عثمانی؛ 7. نامه به یوسف ضاء پاشا و ابلاغ رسیدن نامه و فرستاده وی؛ 8. نامه به یکی از وزرای عثمانی و ابلاغ رسید نامه او که محمد رفیع افندی آورده بود و خبر تعیین عسکر خان سپهسالار افشار از طرف دربار ایران به سفارت در دربار عثمانی؛ 9. نامه به صدر اعظم عثمانی و خبر دریافت نامه وی توسط سید محمد رفیع افندی و اطلاع دادن از اعزام عسکر خان افشار به سفارت (مانند نامه شماره 8)؛ 10. نامه به حلمی ابراهیم پاشا و اظهار شادی از انتصاب و حرکت نامبرده به بخارا و روسیه و گرجستان؛ 11. نامه (گویا به ابراهیم پاشا) و اظهار شادمانی از فتوحات لشکر عثمانی در روسیه و اعلام حرکت منتخب لشکر ایرانی به مقدمة الجیش حسن خان و اعلان حرکت عما قریب نایب السلطنه به دار الضرب (حاجی ترخان) و خواهش از پاشای مزبور که تا وصول لشکر ایران کج‌دار و مریز با دشمنان بگذارند تا مبادا چشم زخمی به لشکر عثمانی برسد؛ 12. نامه به پاشا (گویا ابراهیم پاشا) و اعلام و اطلاع از شکست جزئی او و دلگرمی دادن به پاشا که انشاالله بزودی بدوروی خواهد نمود؛ 13. نامه به یوسف ضیاء پاشا صدر اعظم عثمانی و اعلام رسید نامه‌ای توسط سید نورالله و در باب احضار قرابیگ فاتن و گذشتن از جرائم او و روانه ساختن نزد صدر اعظم؛ 14. نامه به یکی از وزرای عثمانی و اعلام اعزام فتحعلی خان ایشیک آقاسی به سفارت به دربار عثمانی؛ 15. پاسخ نامه فیض افندی از طرف وزیر عباس میرزا نایب السلطنه؛ 16. نامه به یکی از سرداران عثمانی درباره اعلام حرکت عباس میرزا با لشکریان از تبریز به میدان قفقازیه؛ 17. نامه وزیر عباس میرزا به صدر اعظم عثمانی در باب جنگ‌های حدود شکی و شیروان و گزارش وقایع آن حدود؛ 18. نامه به یکی از وزرای عثمانی و گله از عدم مکاتبه و انتشار اخبار غیرمعقول از ناحیه زعمای دولت عثمانی؛ 19. نامه‌ای به صدر اعظم عثمانی و اظهار اخلاص و مروت و اعلام اعزام عسکر خان افشار به سفارت؛ 20. نامه به صدر اعظم عثمانی و اظهار بهجت از اخبار اضمحلال دشمن و اعلام اعزام بابا بیک به عثمانی تا بعداً سفیری جهت تهنیت اعزام گردد؛ 21. نامه و گزارش از جنگ‌های ایران و روس در عهد نیابت سلطنت عباس میرزا به دربار عثمانی و درخواست نوشتن بطلان ادعاهای روسیه راجع به گرجستان و گنجه برای استحضار دول فرنگ؛ 22. نامه تهنیت به دربار عثمانی به جهت جلوس سلطان عثمانی توسط بابا بیک؛ 23. نامه از دربار ایران به دربار فرانسه (گویا ناپلئون) و اظهار دوستی و صورت و ذکر پاره‌ای از دسایس انگلیس و روس؛ 24. نامه به دربار فرانسه (ناپلئون) و اعلام استماع خبر و مژده هزیمت عساکر نمسا و مسقو و اطلاع از آمدن بالیوز حلب و آوردن تمثال ناپلئون به دربار فتحعلی شاه؛ 25. اطلاع به دربار فرانسه از آمدن غراف ایوان کودویچ سردار روسیه به فرمان استلپانوف سالار روس به دربار ایران و آوردن نامه‌ای پرفریب با ارمغان و گشودن در چاپلوسی و سازش و فرستادن این نامه از طریق اسلامبول و بغداد و حلب به دربار فرانسه؛ 26. اعلام رسید نامه پادشاه فرانسه و امپراطور ایطالیا (ناپلئون) به دربار فتحعلی شاه؛ 27. نامه به دربار فرانسه و اعلام وصول اخبار مسرت آثار که از جانب کارفرمایان دولت فرانسه به جنرال گاردان رسیده بود و اظهار مضرت طوایف انکریز (انگلیس)؛ 28. نامه به صدر اعظم فرانسه و افتتاح طریق مکاتبه و مراسله؛ 29. نامه به سردار روس و اعلان وصول نامه و هدیه دوستانه؛ 30. نامه به یکی از سرداران و اعلام وصول نامه سردار مزبور. پس از این چنین است شش نامه و فرمان عربی: به نوح بیک و اسکندر بیک مورخ رجب 1220 و سرخای خان (4نامه)، سپس چهار نامه خصوصی است، آنگاه: نامه به صدر اعظم عثمانی و اعلام وصول نامه توسط سید محمد رفیع روزنامچی و اعزام سفیر به نزد میرزا محمد شفیع به تهران و مطالبی راجع به اتحاد دول عثمانی و ایران و فرانسه و اظهار تعجب از عقد مصالحه روم و روس و فرانسه و درخواست این که دولت عثمانی در عقد مصالحه بین روس و عثمانی منافع ایران را نیز در نظر گرفته رفتار نمایند. پس از این نامه به دربار عثمانی است و اظهار اتحاد و یک جهتی در برابر اعداء کفره؛ سپس: یک نامه عربی؛ آنگاه: یک نامه خصوصی.