الاصول الشافية

● الاصول الشافية = خلاصه معالم الشفا = رسالة فی الطب = الشافية / طب / عربی al-usūl-uš šāfiya = xulāṣat-u maʻālem-iš šifā = r.-un fī- ṭ ṭibb = aṭ-šāfīya دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد، -948 قمری daštakī šīrāzī, mansūr ebn-e sadr-od-dīn mohammad (-1542) وابسته به: معالم الشفاء؛ دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد (- 948) این رساله دارای یک «فاتحه» (مقدمه کوتاه) و دو بخش «جزء است»: نظری و عملی بدین ترتیب: جزء اول دارای چند «مجله»: مجله اول: در معرفت امور طبیعیه و شامل هفت «مقصد»: 1. ارکان اربعه، 2. مزاج، 3. رطوبات بدنی، 4. تقسیمات اعضاء، 5. قوی، 6. تکوین روح، 7. حالات بدن؛ جزء دوم در طب عملی دارای دو «مجله»: 1. حفظ صحه 2. ازاله مرض و استرداد صحت زائل، مجله 2 خود دارای 4 «جمله» است. آغاز: بسمله و به نستعین لله الحمد و الثناء و الصلوة و الدعاء يقول ... غياث المشهور بمنصور ان هذا اصول شافية عن الداء كافية لدراية الدواء ... و من اراد القانون الكامل في هذا فعليه بالنظر الشافي في معالم الشفاء التي القيتها. انجام: و مثله اهليلج اصفر و مثله سوریجان یدق و یسحق و يعمل حبا ويتناوله [ریحانة الادب 167/3؛ الذریعه 12/13]