منح الروض الازهر فی شرح الفقه الاکبر

● منح الروض الازهر فی شرح الفقه الاکبر / کلام و اعتقادات / عربی minaḥ-ur rawḍ-il azhar fī š.-il fiqh-il akbar قاری هروی، علی بن سلطان محمد، - 1014 قمری qārī heravī, ‘alī ebn-e soltān mohammad(- 1606) وابسته به: الفقه الاکبر؛ ابوحنیفه، نعمان بن ثابت (80-150ق) شرحی است مزجی و مفصل بر کتاب «الفقه الاکبر» امام ابوحنیفه نعمان بن ثابت با استناد به آیات و روایات و اقوال جمهور علمای اهل سنت. شارح، در ابتدای شرح، علم توحید را اشرف علوم دانسته به شرط آن‌که از مدلول کتاب و سنت و اجماع خارج نگردد و ادله صرفاً عقلانی در آن وارد نشود. سپس، کراهت علمای متقدم و برخی از علمای متأخر از علم کلام و دلایل این کراهت را ذکر کرده است. آغاز: بسمله الحمدلله الواجب الموجود ذی الکرم والفضل والجود الاول القدیم بلا ابتداء والآخر الکریم بلا انتهاء ... فیقول افقر العباد ... علی بن سلطان محمد قاری ... اعلم ان التوحید الذی هو اساس بناء التایید چاپ: بهامش الدقائق المحکمه فی شرح المقدمة لشیخ الاسلام ذکریا الانصاری، مصر، جزء1، 1302ق؛ قازان، 1887م؛ وباشرح از طاش کبری زاده، مکه، 119ص، 1303ق؛ وباشرح از ابن مصنف در مصر، 96ص، 1308ق چاپ شده. [اعلام زرکلی 167/5؛ کشف الظنون 1287/2؛ معجم المطبوعات العربیة 1794/2؛ معجم المؤلفین 100/7] شروح و حواشی: 1- الروض الازهر فی شرح الفقه الاکبر (ترجمه)