منجزات المريض

● منجزات المريض / فقه / عربی munajjazāt-ul marīḍ میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، 1151 - 1231 قمری mīrzā-ye qomī, ab-ol-qāsem ebn-e mohammad hasan (1739 - 1816) تاریخ تألیف: شوال 1198ق در این رساله استدلالی احکام متعلق به تصرفات مریض مورد بحث قرار گرفته و این موارد عنوان شده است: 1. وصیت مریض در ثلث اموال خویش جایز و نافذ است و هیچ اختلافی بین فقها دیده نمی‌شود؛ 2. آیا تصرفات مریض در بیش از ثلث نافذ است یا نه؟ فقها معتقدند اگر این تصرف موجب تضییع مال نباشد مثلاً مبیع را بفروشد و ثمن المثل آن را دریافت کند یا مالی را به قیمت واقعی خود بخرد جایز و نافذ است. ولی در مورد تفویت مثل هبه، عتق، ابراء، معامله محاباتی اگر اجازه وراث نباشد آراء علما مختلف است. مرحوم میرزا قائل به جواز شده و دلایل ذیل را آورده است: 1. الأصل؛ 2. الاستصحاب؛ 3. الاجماع؛ 4. قوله علیه السلام، الناس مسلطون علی اموالهم؛ 5. العمومات؛ 6. الأخبار الکثيرة. آغاز: بسمله الحمدلله وحده الذی انجز وعده ... فهذه رسالة فی مسئلة منجزات المریض و بینها و عجالة فی توضیح حکم برعات المشارف بالموت و فتویها انجام: ثم ان لهذه المسألة و متمماتها فروعاً و شعباً و غصوناً کثيرة مذکورة فی کتب اصحابنا و لماکان وضع الرسالة لبیان اصل المسألة فلنقتصر علی ما ذکرنا و الحمدلله اولا و آخرا چاپ: دارالخلافه طهران،سنگی،1319ق،رحلی،8ص(جوامع الرسائل: صص 750ـ757)