مناسک العاشقین

● مناسک العاشقین / عرفان و تصوف، شعر / فارسی manāsek-ol ‘āšeqīn ؟میرزا بابا شیرازی، ابوالقاسم بن عبدالنبی، 1212؟ - 1286 قمری mīrzā bābā šīrāzī, ab-ol-qāsem ebn-e ‘abd-on-nabī (1798 - 1870) رساله‌ای است دارای یک «مقدمه» و هشت «باب» و یک «خاتمه» و منظوم و منثور می‌باشد. نخست حدیث یا مطلب عرفانی عنوان شده و سپس به نظم شرح گردیده است: باب 1.طلب الحق و سبیله؛ 2.الارادة القلبية بالولاية الالهية، خاتمة فی عزة اهل اسرار الولاية و قلة اصحاب الهداية؛ 3.الرياضات الجسمانية؛ 4.العشق الالهی؛ 5.امتحان العاشق؛ 6.فناء العاشق؛ 7.بقاء العارف؛ 8.اجتناء شجرة الطوبى. آغاز: بسمله. هذه جذوات من نار حلال العشق الربانی ... بنام آن ذات او علی شد ×× جهان از فیض مهرش منجلی شد / خداوندی که ذاتش بی نشانست ×× جهانداری که کویش لا مکان است انجام: بدنیا نیست دائم چونکه دیدار ×× میاسا هرگز از رفتار و گفتار / که میری جان بجانان واصل آید ×× بحق وصل مدامت حاصل آید چاپ: دارالسلطنه تبریز، سنگی، بی ناشر، 1320ق، وزیری کوچک، 113ص؛ شیراز، 1336ش، سنگی، 120ص [اعلام الشیعه 68/13؛ الذریعة 346/9؛ نسخه‌های منزوی 3233/4؛ مکتبة امیرالمؤمنین 676/2؛ فهرستواره منزوی 987/8]