اصول دین

● اصول دین / کلام و اعتقادات / فارسی osūl-e dīn میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، 1151-1231 قمری mīrzā-ye qomī, ab-ol-qāsem ebn-e mohammad hasan (1739-1816) رساله مختصری در بیان اصول دین، دارای یک «مقدمه» در بیان جدایی اصول دین و اصول مذهب و پنج «باب» هرکدام در چند «مقصد، فصل و مبحث»: باب 1. توحید؛ 2. آنکه حق تعالی حکمیت و افعال او بی غرض و مصلحت نیست؛ 3. نبوت؛ 4. امامت؛ 5. معاد. آغاز: بسمله حمدله چنین گوید اقل عباد الله ابوالقاسم بن الحسن الجیلانی که این چند کلمه ای است که در اصول دین و دلیلهای اجمالیه موافق فهم و طاقت عوام نوشته می‌شود انجام: پس ای برادر چشم بگشا و گوش خود را واکن و اصول و فروع خود را درست کن که خلقت تو برای همین شده است و فریب شیطان مخور و خود را غافل مکن که طاقت جهنم نداری العیاذ بالله و ایاکم من النار و ارزقنا بفضله و رحمته مرافقه الابرار. چاپ: شیراز، سنگی، 1347، رقعی، 94ص (صص1-94)؛ ایران، سنگی، 1324 (1281)، جیبی، 95ص (صص1-95)؛ ایران، سنگی، 1308، جیبی، 115ص (صص1-115) [دنا 1084/1 (61 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 878/2؛ الذريعة 182/2 و 167/2؛ فهرستواره منزوی 99/9 (20 نسخه داخلی)؛ مشار فارسی ج2: 2557]