ملستان

● ملستان / ادبیات / فارسی molestān بدایع نگار، محمد ابراهیم بن محمد مهدی، 1241 - 1299 قمری badāye‘ negār, mohammad ebrāhīm ebn-e mohammad mahdī (1826 - 1882) تقلیدی از «گلستان» سعدی در پنج «ساغر» و یک «جرعه» که خود او گفته که آن را به اسم سامی گلستان موسوم کردم: ساغر 1. حسن سلوک و عادت ملوک؛ 2. اخلاق درویشان؛ 3. تفویض به ذات باری؛ 4. احمق و نادانی؛ 5. حکم و آداب؛ جرعه: مختصری از سرگذشت خود. در آن آمده که در نواحی تفرش در قهستان قم زاده شده، چندین کتاب در شرح حال سرایندگان نگاشته و کتابی چون «انجمن ناصری» در تاریخ قاجاریان نگاشته است. (مایل هروی) آغاز: حمد خدای را عظمت قدرته که قدرتش موجب عبرت است و به صنع اندرش مزید فکرت هر نظری که فرو بندی تعلق خیال اوست. انجام: شاه فردی ز گفته‌های حکیم ×× در ضمیرم همیشه مستتر است / باش تا صبح دولتت بدمد ×× این هنوز از نتایج سحر است چاپ: در تبریز و مشهد چاپ سنگی شده [نسخه‌های منزوی 3634/5؛ الذریعه 22/215؛ مشار 4934/4]