اصول دین

● اصول دین / کلام و اعتقادات / فارسی osūl-e dīn خاتون آبادی، اسماعیل بن محمد باقر، 1031-1116 قمری xātūn ābādī, esmā‘īl ebn-e mohammad bāqer (1622-1705) رساله‌ای مشتمل بر چند «مقصد»: مقصد اول در معارف در چند «فصل»: 1. معرفت خدای عز وجل؛ 2. اثبات صانع، این فصل مشتمل بر چهار «مطلب» است: مطلب اول باید دانست که موجود محتاج بغیر است، مطلب دوم واجب الوجود بالذات مرکب نمی‌تواند بود، مطلب سوم آنکه واجب الوجود بالذات متعدد نمی‌شود، مطلب چهارم در اینکه صفت واجب الوجود نمی‌تواند عین ذات باشد؛ 3. در اینکه خدای تعالی ازلی است و عالم حادث است. آغاز: حمد بی حد و ثنای بی عد معبودی را سزد که نوع بنی آدم را بعقاید حقه ... بنابراین حقیر فقير الى الله الغنی اسمعیل الحسيني المشهور بمدرس الخاتون آبادی را بخاطر رسید بنا بر التماس بعض اصدقاء صلحاء که در این اوراق تقریر و تحریر كنم بعونه و منه عقاید اصولیه و فروعیه از معارف ربانی ... و این مبوب است بر چند باب و مسمی شد بعقاید در تقریر عقاید اصول و این چند مقصد است مقصد اول در معارف ربانی و این چند فصل است فصل اول در معرفت خدای عز وجل. انجام: غیر متناهی است و بالجمله لما وصل ترقيم هذه الرسالة الى هذا الموضع ... بعد خراب الابدان و القوالب الجسدانيه هذا ظاهر هذا الخبر فالسائل ان كان سؤاله عن معنى هذا الخبر فهذا هو معناه و ان كان شيئا آخر فلابر من بيانه حتى ينظر فيه فقدم البيان و السؤال قصور منه لامنا ولله المثل الاعلى. [دنا 1082/1؛ فهرستواره منزوی 95/9]