ملحقات رساله قطیفیه

● ملحقات رساله قطیفیه = اجوبة مسائل احمد بن صالح قطیفی / کلام و اعتقادات، پاسخ پرسشها / عربی molḥaqqāt-e r.-ye qatīfīyya = ajveba-ti masā'el-e ahmad-e bn-e sāleh qatīfī احسائی، احمد بن زین الدین، 1166 - 1241؟ قمری aḥsā'ī, aḥmad ebn-e zayn-od-dīn (1753 - 1826) شیخ احمد بن شیخ صالح که در قبل چندین سؤال از شیخ احمد احسائی کرده و جواب گرفته و در تتمیم آن پرسش‌های زیر را طرح می‌کند و پاسخ می‌شنود. اما پرسش‌ها: 1. کان الموت الطبیعی نسبته من الحیوة الدنیویه نسبة الکمال الی النقص فهو استکمال و بلوغ رتبه کمال فحینئذما حال من یغتصب نفسه بالقتل فیموت فجأة مع ان القتل کذلک سعادة و ایضاً قد احیی الانبیاء و الاولیاء و اناساً فرجعوا الی الدنیا ثم ماتوا اثانیاً فکیف ینتقلون من الکمال الی نقص؛ 2. ما الوجه فی صحة اطلاق سمیع بصیر علیه سبحانه دون باقی مشتقات الحواس الظاهرة و الباطنة نم نجد نصاً فی جواز اطلاقها و هی انواع العلم کلها؛ 3. ما تحقیق معنی الاستطاعة و هل هی الفعل او مثله؛ 4. ما معنی خالق اذلا مخلوق حتی صح؛ 5. هل تصح النسخ قبل مضی زمن الفعل ام لا؛ 6. کیف یامر الله تعالی خلیله بذبح ابنه اسماعیل و هو لم یرد ذبحه؛ 7. ما شرح معنی ما فی الکافی عن ابی بصیر عن ابی عبدالله قال لابد لصاحب الامر من غیبته من عزله و نعم المنزل طیبه ما بثلاثین من وحشة؛ 8. ما معنی قول صاحب الکشکول فی فضل الرسول اذا اعتبرنا مثلاً تعدیل اجزاء الصورة البشریة فی آدم ...؛ 9. ما حقیقة عالم الذر و المیثاق و مارتبتها فی الانسان الکبیر و الصغیر؛ 10. ما معنی الحسبان و تری الجبال و تحسبهم ایقاظاً و هم فی الحقیقه علی خلافه؛ 11. اذا انتهی الزمان الی الثابت فیکف تنحصر عدما مضی من آدم الی الآن و قد سئلنی عن هذه بعض المذکرین؛ 12. ما الوجه فیما تظهر من الاثر ان ابلیس خلق قبل آدم؛ 13. ای المقابلان بین العقل و الجهل تقابل ملکه و عدم ام تضاد ام نفی و ایجاب؛ 14. الجهل البسیط ان لم یکن فیه وجود فکیف یکون و ان کان فما الفرق بینه و بین المرکب؛ 15. اهل المنطق علی ان اللازم لا یکون اخص فای رتبة من الوجود المقید ان کانت من لوازم المطلوب فکیف تفقد فی غیرها و ان لم تفقد لم تتمیز الشخصان و ان فقدت تحقق الانفکاک و کذا الاشخاص بالنسبة الی الانواع و هی الاجناس؛ 16. ما تفصیل السبع التی لا یکون شیء الابها فی مراتب الکبیر و الصغیر و تحققها فی المفارق و الانفس بالنسبه الی نعقل لها. (عبدالله انوار)