ملتقط من الکتاب المغیث فی الطب

● ملتقط من الکتاب المغیث فی الطب / طب / عربی multaqiṭ-un min-al kuttab-il maġīṯ fi-ṭṭibb ابن مندویه، احمد بن عبدالرحمن، - 410 قمری ebn-e mandūye, ahmad ebn-e 'abd-or-rahmān(- 1020) ابن مندویه،پزشک و داروشناس مشهور ایرانی قرنهای 4 و 5، صاحب آثار بسیار در طب است.وی در اصفهان زاده شد، عضدالدوله دیلمی وی را به بغداد خواند تا در بیمارستان جدید التأسیس خدمت کند. ابن ابی اصیبعه وی را طبیبی ممتاز و مفسر برجسته آثار جالینوس می‌داند و 32 عنوان از تألیفات وی را ذکر می‌کند. سزگین، نسخه‌های خطی 18 عنوان از آثار وی را نشان می‌دهد.نسخه حاضر گزیده‌ای از کتاب «المغیث فی الطب» وی است که گویا ازمتن کامل آن، نسخه‌ای شناسایینشده است. در مقدمه می‌گوید: «و اقتصرت فی هذا الکتاب من الادویة علی ما هو موجود فی جمیع البلدان من العقار الشجاری دون العطری اذ لا یوجد فی کل مکان و اذ هو مجلوب من البلدان، فألفت هذا الکتبا علی علل الجسد و وضعت لذلک ادویة مختصرة قریبة الماخذ سهلة العمل موجودة فی الهدو و الحضر و السکون و الاسفار الی البلدان الشاحطة یستغاث الیها لکل علة تعرض فی الجسد و سمیته الکتاب المغیث و بدأت فیه من الرأس الی القدمین عضواً عضواً و اصف مزاج کل عضو و منفعته و العلة الحادثة و ادویته المستعملة له و بعد ذلک اقول فی منافع العقاقیر و الشجاری مفرداً علی طبایعه و خواصه و هذا حین ابتدى فی القول من الرأس بعون الله تعالى، القول فی الرأس ...». عناوین مطالب کتاب «القول فی ...» است، مانند: القول فی الرأس، القول فی الدماغ، القول فی العینین، القول فی الاذنین، القول فی الفم و اللسان و ... . [تاریخ نگارش‌های عربی 463/3-466؛ فهرس مخطوطات الطب الاسلامی فی مکتبات ترکيا 91]