ملاقی الشبهة المحصورة

● ملاقی الشبهة المحصورة / فقه / عربی mulāqi-š šubha-til maḥṣūra محقق کرکی، علی بن حسین، 890 - 940 قمری moḥaqqeq-e karakī, ‘alī ebn-e hoseyn (1486 - 1534) رساله مختصری است در بیان حکم ملاقی شبهه محصوره که به درخواست یکی از دوستان خود به رشته تحریر در آورده است. ایشان با پنج دلیل اثبات نموده که ملاقی شبهه محصوره حکم قبل از ملاقات را دارد و نجاست و طهارت آن موافق با حالت پیشین است: 1. التمسک بأصالة البراءة؛ 2. استصحاب الحال؛ 3. انتفاء المقتضى لوجوب الاجتناب؛ 4. عدم زوال حکم الأصل لاحتمال ملاقات النجس؛ 5. فيما لو كان الملاقی ماء معلوم الطهارة و على القول بارتفاع الحکم بطهارته يجب الحكم بالتيمم مع وجوده و التالی باطل ... . آغاز: بسمله هذا تحقيق لمسألة شرعية اتفق خفاؤها و طلب من لايسع مخالفته الى هذا الضعيف ... و تحریر المسألة ان الشيء اذا تنجس بعضه و كان محصوراً كالثوب انجام: بل اذا احتمل کلامه امرین سقط احتجاج من جعله حجة له و الله المرشد و الهادی الى صوب الصواب. هذا آخر ما افاده الشيخ الجليل ... شيخنا و مخدومنا علی بن عبدالعالی قدس الله روحه العزيز چاپ: ضمن «رسائل المحقق کرکی»، ج 2، ص 55-63، به چاپ رسیده [الذریعة 184/22]