اصول الدین

● اصول الدین = رساله وجیزه در علم کلام / کلام و اعتقادات / عربی usūl-ud dīn = r.-ye vajīze dar ‘elm-e kalām ساروی مازندرانی، مرتضی بن محمد، ق 11 قمری sāravī māzandarānī, mortezā ben mohammad (- 17c) اهداء به: فرزندانش ابوالمحاسن علی و عبدالله رساله‌ای در علم کلام است، مؤلف مسائل اعتقادی را در پنج «فصل» به صورت استدلالی نگاشته است. در آن از سید مرتضی و خواجه طوسی و علامه حلی نقل می‌کند. آغاز: بسمله. الحمدلله رب العالمين ... فاني لما فزت بالوراثة و حزت من ميراث الانبياء عليهم السلام و اجدادی نبذة من مسائل الاصول و بلغ ولدای عبدالله و ابوالمحاسن على الى حد البلوغ داخلين في ذوى العقول رايت ان اكتب لهما رسالة وجيزة ذاكرا فيها مسائل الاصول ... فكتبتها و ضمنتها خمس فصول و شحنتها بمسائل الاصول ... و هيهنا مباحث ... معرفة الله تعالى نظرية.. [الذريعة 380/20؛ مسالک العوام در اصول دین به فارسی از همین مؤلف؛ دنا 1082/1 (3 نسخه)]