مکاشفات

● مکاشفات / عرفان و تصوف / فارسی mokāšefāt نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، 730؟ - 834 قمری ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1330 - 1431) مجموعه نکات عرفانی و سلوکی کوتاه و قابل توجهی است که با عناوین «مکاشفه - مکاشفه» (شصت و سه مکاشفه) آمده و در هر کدام لطیفه‌ای به صورت اشاره و مختصر ذکر کرده است: مکاشفه 1. حمد و ثنا، صفات کمالی و خاص ذوالجلال؛ 2. و ان من شیی الا یسبح بحمده؛ 3. اسم جامع جمیع اسماء الهیه؛ 4. شهادت مطلق ازوست و ما یقابل او غیب است؛ 5. نقطه ذاتیه و نقطه صفاتیه؛ ... 10. هر اسمس از اسماء الهی دو مدلول دارد ...؛ 60. عالم سایه حق است؛ ... 63- خاتمه در بیان عشق. آغاز: بسمله یا حبیبی من انت ومن هو لست انا ولست فمن انا ومن لاهو فیما هو قل انت انا او انا هو ... حمد آن حامدی که محمود است ×× بخشش اوست هرچه موجود است ... انجام: و نحمد با عطاء الوجود و افاضة کمالاته علینا، هشت خلد و هفت ایوان شش جهت پنج حسن و چهار ارکان با سه جوهر دو جهان ازیک خداست. چاپ: چاپ نخست ضمن مجموعه‌ای از آثار شاه چاپ افست گردید، و سپس در سال 1346 تجدید چاپ شد (انتشارات خانقاه نعمت اللهی) [الذریعه 153/22 «مکاشفات»؛ فهرستواره منزوی 787/6 بخش فلسفه، نمایه، و 945/8؛ نسخه‌های منزوی 1415/2 (10 نسخه)؛ مشترک پاکستان 1975/3 (1 نسخه دیگر)]