المقنع

● المقنع / فقه / عربی al-muqni‘ شیخ صدوق، محمد بن علی، 311؟ - 381 قمری šeyx-e sadūq, mohammad ebn-e ‘alī (924 - 992) رساله‌ای فتوایی است درابواب فقهیه که از نصوص روایات استفاده شده بدون این که سندشان را ذکر کند. این کتاب مسائل مبتلا به را آورده ومؤلف در آغاز آن را قانع کننده هر که بخواند خوانده است. آغاز: قال محمد بن علی ... ان احق ما بدى ء الکتاب به حمدالله بجمیع محامده والثناء علیه بما هو اهله ثم الصلوة على رسوله ... الحمدلله الذی حجب الابصار عن رؤيته وتفرد بكبريائه وعز فى ذاته ... انجام: اذا طال العبد سجوده قال ابلیس ویله طاعوا و عصیت و سجدوا و ابلیت و اذا اشتكى احدكم عينه فليقرأ آية الكرسى و يضمر فى قلبه. چاپ: مشار عربی، ص894؛ تهران، سنگی، 1276ق، رحلی، (ضمن الجوامع الفقهية)، بدون شماره صفحه [الذریعه 123/22؛ کشف الحجب و الاستار 547؛ نجاشی ص 276؛ مستدرک 327]