مقصود القاری

● مقصود القاری / تجوید / فارسی maqsūd-ol qārī قاری، نور الدین بن محمد، ق 11 قمری qārī, nūr-od-dīn ebn-e mohammad(- 17c) به درخواست: شاه عالم محل تألیف: هند مؤلف، زاده خوانسار بوده و به هند مهاجرت کرده، در آنجا حضور عبدالاحد خان از ملازمان شاه عالم رسیده و شاه از وی درخواست کتابی در تجوید نموده و مؤلف به ارشاد قاضی القضات قاضی باسط خان این رساله را تألیف نموده است.این رساله را بر اساس آرای شاطبی و ابن جزری در علم قرائت و تجوید تنظیم شده و در یک «مقدمه» و شش «فصل» و یک «خاتمه» قرار گرفته: مقدمه در مخارج حروف بیست و نه گانه و بعضی ضروریات: فصل 1. در الله و اللهم؛ 2. لام ساکن؛ 3. میم ساکن؛ 4. نون ساکن؛ 5. رای متحرک؛ 6. مد در حروف. آغاز: بعد الحمد و الصلاة، این چند ورق، در بیان مخارج حروف تهجی و بعضی از قواعد قرآنی است، که ناچار است قاری قرآن را چاپ: بمبئی، 1290ق، ضمن مجموعه «البیان الجزیلی»