المقصد الاقصی (الاسنی) فی شرح الاسماء الله الحسنی

● المقصد الاقصی (الاسنی) فی شرح الاسماء الله الحسنی / اسماء الله / عربی al-maqṣad-ul aqṣā (asnā) fī š.-il asmā’-il lāh-il ḥusnā غزالی، محمد بن محمد، 450 - 505 قمری qazālī, mohammad ebn-e mohammad (1059 - 1112) رساله‌ای متوسط در شرح و توضیح اسماء حسنی و نام‌های الهی که مطابق مشرب عرفا نگاشته و در سه «فن» تنظیم شده: 1. السوابق والمقدمات (چهار فصل)؛ 2. المقاصد والغايات (سه فصل)؛ 3. اللواحق والتکمیلات (سه فصل). آغاز: بسمله الحمدلله المتفرد بکبریائه وعظمته، المتوحد بتعالیه صمدیته الذی قص اجنحة العقول دون حمی عزته ... اما بعد فقد سألنی اخ فی الله ... انجام: فان حقق لفظ لایوهم اصلاً بین المتفاهمین و لم یرد الشرع بالمنع منه فانا نجوز اطلاقه قطعاً چاپ: معجم المطبوعات 1415/2؛ بیروت، دار المشرق، محقق: فضلو شحادة، چاپ اول، 207ص، 1390ق. [بدوی 33؛ بوئیژ33؛ ریحانة الأدب 241/4؛ کشف الظنون 1805/2؛ ذخائر التراث العربی الاسلامی 722/2؛ معجم المؤلفين 266/11-269؛ هدية العارفين 81-79/2]